The 100-Year-Old Man Who Climbed Out the Window and Disappeared (2013) 24 fps OCR runtime 01:54:17
"คุณปู่ใจกล้า ซ่ามา 100 ปี"
ใช่ครับ สิ่งที่มีความหมายที่สุดในชีวิตผม...
คือโมโลโทฟ
ใช่
เอาละ ออกไปเลย
ออกไปข้างนอก
ในนี้มันจะหนาว ถ้าวันๆ นายเอาแต่นอนอย่างเดียว
ไป
อีกชั่วโมงกลับมากินข้าว มาร้องเรียกนะ
โมโลโทฟ เหมียวๆ
มาหาพ่อมา
โมโลโทฟ
ไม่ๆ
ไม่ๆ ให้ตายสิ
ไม่นะ
ไม่ ไอ้หมาจิ้งจอกบ้า
ไม่นานหรอก แกจะได้กิน...มื้อสุดท้าย
ฉันจะเตรียมของหวานให้แกเอง
ใช่แล้ว จู่ๆ ผมก็ระเบิดเส้นทางเพื่อจะมาสู่...
บ้านพักคนชรา
61
- เป็นไงบ้าง - 62
นับไปเท่าไหร่แล้ว แต่ละกล่องมีเทียนกี่เล่ม
แต่ละกล่องมีเทียนสิบเล่ม
- มันเขียนบอกไว้ - สิบเล่มเหรอ...จะเชื่อกล่องได้เหรอ
- ปกติก็ถูกนะ - แน่ใจไม่ได้หรอก
ฉันต้องนับให้แน่ใจก่อน
ต้องนับใหม่เลย
1...2...3... 4...5...6...7...8...9...10
แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู
- แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู - อัลลัน
- แฮปปี้เบิร์ทเดย์ แฮปปี้เบิร์ทเดย์ - อัลลัน อัลลัน
- แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู... - เขาไปไหนเนี่ย อัลลัน
- ตาแก่ไปไหน - เขาไปไหนเนี่ย โอ้พระเจ้า
"สถานีมัลม์โคปิง"
สวัสดี
ครับ
คือ...คือว่าที่นี่...
- จากที่นี่ไปไหนได้บ้างเหรอ - จะไปไหนล่ะ
คือว่า...ไม่รู้สินะ
ผมลอง...มาถามดูว่า มีรถแบบไหนบ้างน่ะ
- จะไปเมื่อไหร่ - นั่นสิ
เมื่อไหร่ก็ได้มั้ง ได้ตลอด
รถเที่ยวต่อไป เมื่อไหร่
มีรถไปสเตรนเนส
กำลังจะออกในสามนาทีนี้แล้ว
- สเตรน...สเตรนเนส - หมายเลข 322
- จะไปไหม - ไปสิ
แล้วเท่านี้...พอไหม
ไม่พอหรอก เงินเท่านี้ คงพอไปถึงบีริงจ์ได้เท่านั้น
ก็ได้ บีริงจ์มีอะไรเหรอ
- ไม่มีอะไร - เหรอ
- งั้นเอา...เอาตั๋วไปบีริงจ์ที่นึง - ได้
ตอนนี้คุณ...
อายุเกิน...65 ไหม
ทำไมเหรอ
อ๋อ ไหนดูสิ
- ได้แล้วครับ - ขอบใจ
มาสิ
อะไรกันวะ
เข้ามาสิวะ ไอ้กระเป๋าบ้า
จะเอาเข้ายังไงวะ บ้าเอ๊ย
ช่วยเฝ้ากระเป๋าให้หน่อย อย่าให้หายนะ
- ก็ได้ แต่ฉัน... - ไม่ต้องพูดมาก เซ็งโว้ย
เขาต้องหลงออกไปแน่
ตาแก่นั่นจะไปไหนได้ เขาไม่มีที่ไป
ห้องใต้ดินก็มืดจะตายไป แถมล็อกเอาไว้หมดแล้วด้วย
เราต้องโทรแจ้งตำรวจนะ คุณจะโทรหรือให้ฉันโทร
แต่ฉันว่าคุณโทรจากที่นั่นดีกว่า น่าจะง่ายกว่านะ
อัลลัน
- อัลลัน - "มี 1 หรือ 2 คน"
ที่ตะโกนเรียกผมในวันนั้น
ใช่คนที่บ้านพักคนชราและนักเลงนั่น
ไปไหนวะตาแก่
บ้าเอ๊ย
อัลลัน
ชานโจ้
- อัลลัน - ไม่
คนแรกที่แหกปากร้องใส่ผม ก็คือแม่
ผมคงจำไม่ได้หรอก ว่าแม่กรีดร้องหรือเปล่า
แต่ผมแน่ใจ ว่าแม่ต้องร้องแน่
ผมก็คงร้องเหมือนกัน
พวกเด็กเกิดใหม่ ร้องกันทุกคน เวลาพวกเขามองไปรอบๆ
แต่ผมคงไม่มีเวลา มาฟังตาแก่ร้องมากนักหรอก
คาร์ลส์สันกำลังหมิ่นประมาท
นายอำเภอหาว่าผมเอาถุงยางมาโชว์
นี่เป็นทางแก้เดียว ของปัญหาความยากจนนะ
คุณจะกล่าวหา ว่าผมหมิ่นประมาทเหรอ
นี่ ก็นายเล่นทำแบบนี้ในวันเด็ก
- ใจกลางมัลม์โคปิงสแควร์เลยนี่ - ในวันเด็กเหรอ
- ใช่ ผมต้องทำในที่ที่คนเยอะๆ - นี่มันเกิดอะไรขึ้น
เขาถึงเรียกหมิ่นประมาท จัดการ
ผมอายุ 9 ขวบ ตอนเห็นพ่อครั้งสุดท้าย
สังคมหน้าไหว้หลังหลอกอยู่ไม่ได้แล้ว
ผมจะไปรัสเซีย อย่างน้อยพวกเขาก็ทำอะไรจริงจัง
หุบปาก คาร์ลส์สัน
พ่อยึดพื้นที่สาธารณะ 15 ตารางเมตร ใจกลางมอสโคว์
ทำอย่างที่พ่อต้องการ
นี่เป็นเรื่องสำคัญ
นี่คือทางออกของปัญหา ความหิวโหยและยากจน
ด้วยสิ่งนี้ ผู้หญิงก็จะไม่ตั้งท้อง ไม่ ไม่ต้องมีลูก
สิ่งนี้...มันสุดยอด
- เกิดอะไรขึ้น - "จนเจ้าหน้าที่รัสเซียมาพาตัวพ่อไป"
นี่พื้นที่ของฉัน ฉันแค่เอาถุงยางให้ดู
- มันคือทางออกของปัญหา - "และพาตัวไปดูแล"
ทำไมฉันพูดไม่ได้ นี่เป็นทางแก้ปัญหาความยากจน
ขอพูดเป็นครั้งสุดท้าย
ตำรวจๆ
- คุณนายคาร์ลส์สัน - "ใบมรณบัตรของพ่อ"
ถูกส่งมาถึงในวันฟ้าสดใส ของเดือนเมษายน
ผมจำวันนั้นได้
เพราะมันเป็นวันที่ผมค้นพบว่า การระเบิดนั้นสนุกแค่ไหน
ทุกอย่างที่พ่อทิ้งเอาไว้ให้ ถูกส่งกลับมาในกล่องเดียว
มีไข่ทาสีอย่างงดงาม ที่คนชื่อ "ฟาบบ์"เป็นคนทำให้
ส่วนผมได้ตุ๊กตาผู้หญิงรัสเซียแก่ บาบุชก้า
มีกล้องอีกตัว
ใช่ครับ มันเป็นของขวัญที่ดีมาก
แม่เอาไข่ไปแลกของกินของใช้ กับพ่อค้าชื่อ กุสตาฟส์สัน
เอาหมูให้คุณนายคาร์ลส์สัน
มันเป็นการแลกเปลี่ยนที่คุ้มมาก
แต่พ่อค้าก็แบบนี้แหละนะ
หลังจากพ่อตาย แม่ยังอยู่ไอไปได้ 2 ปี
ก่อนจะตามพ่อ ไปอยู่บนสวรรค์
ที่พ่อน่าจะไปอยู่ หลังจากตายแล้ว
ในตอนนั้น ผมเริ่มรู้สึกเป็นกังวล เกี่ยวกับอนาคตตัวเอง
แต่เด็กอื่นก็เป็น
- "ถ้ากำลังจะกลายเป็นเด็กกำพร้า" - ผมจะทำยังไงครับแม่
ลูกพูดเหมือนพ่อ
เขาเอาแต่คิดอยู่ตลอดเวลา
คิดแต่ไม่ลงมือทำ
เรื่องเดียวที่เราแน่ใจได้
คืออะไรจะเกิด มันก็ต้องเกิดนะลูก
ไม่ต้องเป็นกังวล
นั่นคือคำสั่งเสียของแม่
ตั้งแต่นั้นผมก็จัดการทุกอย่าง
- คุณคะ คุณคะ - อะไร
- คุณลืมกระเป๋าค่ะ - กระเป๋า ดีจังเลย
"สถานีบีริงจ์"
ไม่มีรถไฟมาหรอก สถานีปิดแล้ว
อะไร คุณว่าไงนะ
ไม่มีรถไฟมาหรอก
สถานีนี้ปิดแล้ว
รู้แล้วน่า ฉันไม่ได้เกิดเมื่อวานซืนนะ
งั้นมาทำอะไรล่ะ
ก็รถบัสมันจอดที่นี่
งั้นเหรอ แต่ว่า...
แล้วคุณจะไปไหนล่ะ
ไปไหนเหรอ ก็เปล่าหรอก
คือ...ฉันก็ยังไม่รู้เหมือนกัน ไม่รู้สิ
จะเดินทางนานเหรอ
นาน...นานยังไง
ก็นั่นไง เห็นคุณลากกระเป๋าใบโตเชียว
ไม่ใช่ของฉัน แค่ติดมือมา
ของใครไม่รู้
หัวขโมยแก่สินะ
- หิวไหมล่ะ - ไม่ค่อยหิวหรอก
แต่กระหายน้ำมากกว่า
เราพอจะแก้ปัญหาได้
อย่างงั้นเหรอ วิเศษเลย
รู้ไหมจะไปไหน
- ผมชอบมาวิ่งแถวนี้ - ฉันไม่สนหรอกนะ
หมายถึงผมรู้จักแถวนี้ดีน่ะ
- ฉันแค่ถามว่ารู้ไหมว่าเราจะไปไหน - รู้อยู่แล้ว
ผมรู้จักแถวนี้ดี
- เชื่อเถอะ - ถือว่าแกโชคดีแล้ว
เกิดอะไรขึ้น
ทำอะไรวะ มีปัญหาอะไร
สงสัยน้ำมันหมด
บ้าเอ๊ย
ในรถมีถังน้ำมันไหมเนี่ย
มีบ้านแค่หลังเดียวในบีริงจ์
- บ้านสีน้ำตาลหรือน้ำตาลอ่อน - เป็นบ้าอะไร
- สีเหลืองหรือสีเบจ - แล้วนั่นแกจะไปไหน
คุณไม่คิดว่าเขาหลงลืมงั้นเหรอ
ไม่ๆ เขายังสติดี
สมองเขาไม่ได้ผิดปกติ
ถ้าเป็นเรื่องนั้นฉันสาบานได้เลย
พอนึกออกไหม เขาหนีไปจากงานวันเกิดได้ไง
- ไม่ - ฉันอุตส่าห์เหน็ดเหนื่อย...
เพื่องานวันเกิดเขานะ แต่เขาหายไปเฉยเลย
เราไปซื้อเค้กอันใหญ่ ที่กินได้ตั้งสี่สิบคนให้เขานะ
เราอุตส่าห์สั่งเค้กหน้าพิเศษมาให้เขา
ปกติเราสั่งแต่เค้กหน้าครีม ที่พวกคนแก่ชอบกินกัน
แล้วเราจะทำยังไง กับเค้กมาร์ซิพอนของเขาล่ะ
ตอนนี้ฉันมีเค้กก้อนโตกับพวกคนแก่ ที่กินเค้กมาร์ซิพอนไม่ได้
ฉันน่ะกินได้นะ แต่ฉันไม่ใช่เจ้าของวันเกิดซะหน่อย
แล้วจะให้ทำไงกับเค้กนั่นล่ะ
ฉันปวดหัวจริงๆ...
- กับคนแก่อย่างเขาเนี่ย - เอาละ เอางี้นะ
คุณโทรบอกผมเมื่อเขากลับมา
ปกติแล้วคดีแบบนี้ เราแก้ปัญหาไม่นานหรอก
หรือเขาออกไปทางหน้าต่าง
คุณไม่คิดว่าเขาออกไป ทางหน้าต่างเหรอ เพราะมันเปิดอยู่
- ตอนเราเดินร้องเพลงเข้ามาเมื่อเช้า - ได้ ได้
มันก็เป็นไปได้หมดแหละ
ถ้าเขากลับมาก็โทรหาผม
ทุกอย่างจะเรียบร้อย ไม่ต้องห่วง
- ฉันว่าไม่เรียบร้อยหรอก - เชื่อเถอะ
ให้ตายสิ บ้านพักคนชรา
ปีนี้พวกเขาก็จะส่งผม ไปที่นั่นเหมือนกัน
ผมเคยไปที่นั่นมาหนนึงแล้ว
ถ้าลองดื่มแล้วสงสัยจะไม่หยุด
ผมเคยได้เงินจากการให้ความบันเทิง เพื่อนแก่ ด้วยแอคคอเดียน
พวกเขานั่งฟัง อ้าปากค้างเลย
นายเล่นแอคคอเดียนเหรอ
ใช่แล้ว
พวกตาแก่น่าสงสาร
ผมยอมติดคุกดีกว่าอยู่บ้านพักคนชรา
ยินดีด้วยอีกครั้งนะ
จริงด้วย ลืมไปเลย
มาดื่มฉลองกันเลย
คุณมีแฟนรึเปล่า
มันไม่เคยลงเอยแบบนั้นสักที
หา...ไม่รู้ว่าคุณรอดมาได้ยังไงกัน
แล้วนี่...ต้องไปฉี่นอกบ้านเหรอ
ต้องเคลียร์ท้องให้ว่างซะหน่อย ฉี่จะราดแล้ว
ผมดีใจที่คุณกินอาหารได้อร่อยนะ
มีของหวานด้วย
ได้ เดี๋ยวกลับเข้าไป
ดีเลย สวัสดี นั่นใครเหรอ
- สวัสดี - ตาแก่นั่นกับกระเป๋าอยู่ไหน
สถานีปิดแล้ว
คุณเข้ามาในนี้ไม่ได้นะ
- สถานีมันปิดแล้ว - ช่างหัวนายสิ
ตาแก่กับกระเป๋าอยู่ไหน
ที่นี่มีผมคนเดียว
- ผมไม่รู้เรื่องตาแก่กับกระเป๋าเลย - คนเดียวเหรอ
แต่บนโต๊ะมีจานสองใบนะ
- อย่าทำแบบนี้สิ อย่านะ - แกโกหกแน่ๆ
- อย่าทำแบบนี้ - แกโกหก
- บอกมาเดี๋ยวนี้ - ก็บอกแล้ว
- ผมเสกกระเป๋าคุณให้กลับมาไม่ได้ - อย่ามาโกหก
- ไม่ ไม่ คือผม... - แกโกหกแน่
- เปล่านะ ผมกินข้าวกับเพื่อนผมอยู่ - โกหก
- จริงนะ - โกหกเหรอ
ไม่...โอ๊ย...
ชอบโกหกใช่ไหม
ไอ้โกหก
เอางั้นก็ได้
งั้นมาโยนหัวก้อยกัน
- แกโชคดีที่ฉันไม่มีเหรียญ - อย่าทำแบบนี้เลย
- ตรงทางเดินมีชามใส่เหรียญอยู่ - นี่แกโง่หรือบ้ากันแน่
- นี่ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ - อยากได้เหรียญไม่ใช่เหรอ
- ตรงทางเดินมีเหรียญอยู่ไง - ทางเดินไหนกัน
เราจะโยนเหรียญทาย ว่าแกจะได้อยู่ต่อไหม
- หวดได้แรงดีมากเลย - นายไม่บอกเขา
ของหวานที่บอกเมื่อกี้อะไรเหรอ
- เราต้องกำจัดเขา - อะไรนะ
- ก่อนเขาจะฟื้นขึ้นมา - โอเค
ผมต้องยอมรับ
ผมชักอยากรู้แล้วว่าในกระเป๋ามีอะไร
ลองเปิดดูกันดีกว่า
- เอาละ มาเลย - เปิดดูสิ
- เปิดแบบนี้เร็วที่สุด - ขอดื่มอีกหน่อยนะ
- เปิดละนะ - เอาเลย ตามสบาย
- นี่ถ้ารู้เลขรหัสเปิดก็ดีสิ - จะดื่มเพียวๆ หรือว่าจะ...
คุณพระคุณเจ้าช่วย ดูสิ
เงินสดเยอะแยะเลยนี่
มิน่าเจ้าหนุ่มนั่นถึงตามไม่เลิก
เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ ไอ้แก่
เปิดสิ
พวกแกปล่อยฉัน ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ
ฉันแค่ต้องการกระเป๋าของฉันคืน
- เปิดสิ - สงบสติหน่อย
ฉันไม่ทำร้ายพวกนายหรอก
นี่เอาจริงเหรอ
- นั่นเสียงอะไร - เปิดที่ทำความเย็นน่ะ
เอาแบบนี้ละกัน
ฉันจะเอากระเป๋าแล้วไปจากที่นี่ซะ
ฉันไม่ทำร้ายพวกนายหรอก
เป็นเรื่องง่ายมาก ที่คุณจะคิดหาแผนการดีๆ
เมื่อคุณโดนขัง หรือติดอยู่ในคุก
แต่มันเหมาะกับพวกซุกซน
ชีวิตดำเนินไปอย่างที่เป็น
และจะเป็นอย่างที่ต้องเป็น
เหมือนที่พ่อค้ากุสตาฟส์สัน ได้ค้นพบ
รอนี่นะที่รัก
รีบๆ กลับมานะคะ
เขาวางแผนการจะเที่ยวให้สนุก
เขาเลือกวันอากาศสดใส
ถนนเส้นวิวสวยและเนินเตี้ยๆ ที่เหมาะจะแวะฉี่
และโดยบังเอิญ ผมก็เลือกเนินเขาที่เดียวกัน
เพื่อทดสอบระเบิดของผม
เธอกรี๊ดเสียงดังจนถึงสวรรค์
แต่เป็นใครก็คงทำแบบนั้น
ในเมื่อหัวของพ่อค้านั่น ตกลงที่กระโปรงรถ
ถึงแม้การทดสอบระเบิด ประสบความสำเร็จ
แต่มันกลับเป็นตั๋ว ที่พาผมไปสู่โรงพยาบาลบ้า
เอาละ
นี่บ้านใหม่เธอ ห้ามทำอะไรตุกติก
หลังจากถูกขังอยู่นาน 2 ปี
ผมก็ลงเอยด้วยการ ไปอยู่กับนักชีววิทยา
โปรเฟสเซอร์ลุนด์บอร์ก
พอเถอะ อัลลัน
นี่อัลลันรู้ตัวไหม นายมีสายเลือดนิโกรอยู่ในตระกูล
ไม่รู้ครับ ไม่น่าจะมีนะ
ไม่แสดงรูปลักษณ์
แต่ว่านายมีเชื้อนิโกร
และมีแนวโน้มความรุนแรง
แต่นายมีผิวขาวนะ
ถ้าโปรเฟสเซอร์รู้จักคนนิโกร
ผมก็สนใจอยากจะเจอสักคน
พ่อของอัลลันมีนิสัยชอบปฏิวัติ
- พ่อแค่เป็นคนพิเศษ - ลูกไม้มักหล่นไม่ไกลจากต้นหรอก
ฉันว่าเราควรจะระวังไว้ดีกว่า
ลุนด์บอร์กเขาจัดการวางอุปกรณ์
และทำให้แน่ใจว่ายีนของผม จะไม่แพร่ออกสู่สังคม
ด็อกเตอร์ คนไข้พร้อมแล้วค่ะ
รู้แล้ว
นั่นแหละครับ คืองานของนักชีววิทยาชาติพันธุ์
คุณจะเย็บเขาอีกก็ได้นะ
มือเขาในวันนั้นค่อนข้างสั่น
แต่ผมเข้าใจว่า การผ่าตัดผ่านไปด้วยดี
- 49 ล้านกับอีก 8 แสน - นี่ปึกสุดท้ายแล้ว
- เท่ากับ 49 ล้านกับอีก 9 แสน - แล้วปึกนี้ด้วย
- เท่ากับ 50 ล้านพอดี - นายนับเก่งนะ
ถือว่าไม่เลวเลย
ยังติดต่อมันไม่ได้เหรอ
ยังติดต่อไม่ได้ ไม่รู้โทรศัพท์เขาเป็นอะไร
- โทรยังไงก็ติดต่อไม่ได้ - โทรไปเถอะ
- ให้ฝากข้อความไหม - พิมพ์ข้อความส่งไปเลย
จะฝากยังไงก็ฝากเถอะ
- แล้วเขาไปทำอะไร - มันต้องไปรับของ
- ไปรับของเหรอ - กระเป๋าเดินทาง
- ใช่แล้ว ฮินเก้น
รู้จักกระเป๋าเดินทางไหม
- ฉันรู้ - เป็นกระเป๋าใหญ่ที่นายไว้ใส่ของ
- และลากไปได้ - ฉันรู้จักกระเป๋า ไมไม่ไปเอาเองล่ะ
นึกว่านี่เป็นสายรัดเท่ๆ เหรอ
ขอโทษที ฉันลืมเรื่องเครื่องตรวจไป
ฉันไม่มีวันลืมหรอก
- บูลเทนเหรอ - ฉันรับสายเอง
บูลเทนใช่ไหม
หุบปากเถอะ ฉันจะคุยงาน เข้าใจไหม
ฮัลโหล แจ๊ดดันพูด
สวัสดีเพื่อน เป็นยังไงบ้าง
ดีมาก ไม่มีปัญหา
นาฬิกาเป็นไงบ้าง คืนนี้เรามีนัดกันนะ
- รู้ไหม พิม - ช่างหัวนาฬิกาเถอะ
นายควรจะโทรหาฉันก่อนหน้านี้นะ
- ทำไมถึงไม่โทรหาฉัน - ครับ ผมรู้ แต่ว่า...
ฮาวัดฟาน ผมมีปัญหาเรื่องแบตมือถือน่ะ
- ฟังนะ ใจเย็นๆ เพื่อน - ผมพยายามที่จะ...
เสียงนายสั่นนะ พูดซ้ำซาก
ฟังไม่เป็นภาษาเลย เอาโทรศัพท์ไปให้...
- คนที่คุยรู้เรื่องคุยได้ไหม - ก็โทรศัพท์มัน...
- ทำได้ไหม - โอเค รอเดี๋ยว...
ผมจะให้คุยกับ...กับคาราคัส
- ได้ เอาให้เธอคุย - โอเค รอเดี๋ยวนะ
คาราคัส นังบ้า โทรศัพท์
มานี่
- แล้ว...คุยกับใครน่ะ - หุบปาก
พิม สบายดีเหรอ
ไม่ต้องมาถามฉันหรอก ได้เงินมารึยัง
ได้มาแล้ว
- ฮัลโหล - หมายความว่าไง
ลูกน้องฉันคนนึงได้เงินมาแล้ว เท่ากับเราได้เงินแล้ว
บอกเขาไปว่าเงินอยู่กับเรา
คาราคัสฟังอยู่รึเปล่า ฮัลโหล
ฮัลโหลๆ บูลเทนได้มาแล้ว
ดี ทุกอย่างเรียบร้อย
- เธอได้เงินแล้ว - เขา...ยังมาไม่ถึง
แต่เดี๋ยวก็คงถึง ไม่ต้องห่วง
พรุ่งนี้เอากระเป๋าไปให้ลูกน้องฉัน
ไม่งั้นพวกเธอตาย เข้าใจไหม
ฉันบอกให้เธอทำแค่อย่างเดียว
ให้บอกว่าเราได้เงินมาแล้ว มันยากนักเหรอ
ฉันละไม่อยากเชื่อเธอเลย
ส่วนนายรีบไปที่มัลม์โกปิง ไปรับหมอนั่นมา
นี่มันเรื่องเป็นเรื่องตายนะ รู้ไหม
- เอาฮาวาไหม - เอาสิ
- ยาแก้ปวด - ดี
หลับสบายรึเปล่า
พอไหว
เช้านี้หมอนั่นไม่ส่งเสียงเลยเหรอ
ไม่ส่งเสียงสักแอะเลย
ลบ 20 องศาเหรอ ซวยแล้วไง
- คุณพระช่วย ฉันทำอะไรเนี่ย - อะไร
ให้ตายสิ ฉันปล่อยให้เขาหนาวตายได้ไง
- โอ้ คุณพระช่วย - ตายละ
อย่าคิดมากน่า ถ้านาย...ไม่ได้มีไทม์แมชชีน
การเสียดาย ที่ไม่ได้ทำบางอย่าง
ไม่ทำให้หายเสียดายได้
ผมไม่เคยเสียใจ ที่เคยทำไป
ในทางตรงกันข้าม มันกลับเป็นโชคลาภด้วยซ้ำไป
ถ้าหน้าขาผมไม่ได้ตึงชา
เพราะมือสั่นๆ ของโปรเฟสเซอร์ในวันนั้น
ผมคงไม่หยุดแวะ ที่โรงหล่อปืนใหญ่นั่น
และผมก็คง... ไม่ได้งานทำที่นั่นด้วย
นี่ ปืนใหญ่อยู่ไหนเหรอ
เราหล่อปืนที่นี่ เราจะให้นายดูงานก่อน
เอสเตบาน หุบปากแล้วทำงานไป
ครับๆ เราต้องทำงานด้วยกัน เพื่อทำให้โลกน่าอยู่ขึ้น
ไม่งั้นดูรัตติจะบอกว่า เราแบกโลกไว้ในใจ...
- และโลกจะเติบโตขึ้น - "คนชื่อเอสเตบาน เขาเป็นคนผอม"
ผอมเหมือนเสาธง
แต่เขามีปากเอาไว้พูดจริงๆ ไม่ทำอย่างอื่นเลย
ไปกับฉันอัลลัน ไปสู้กับฟรานโก้
อัลลัน อัลลัน
- นายเป็นพวกไหนกันแน่ - วิเศษไปเลย
ต้องการอะไร นายต้องมีจุดยืน บอกฉันหน่อยสิ
- ฉันต้องการคำตอบ - ฉันอยากจะยิงเท่านั้น ฉันชอบระเบิด
เราต้องทำอะไรสักอย่าง เราต้องเปลี่ยนโลก
ตอนนั้นสเปน กำลังเกิดสงครามกลางเมือง
เขาพยายามกระตุ้นให้ผมไปกับเขา
และทำลายคนที่ชื่อฟรานโก้
ผมคิดว่าก็ดีนะ แบบว่า...
ในช่วงสงคราม คุณจะได้ระเบิด สิ่งก่อสร้างทุกรูปแบบ
ฟายจงเจริญ ดูรัตติจงเจริญ ซีเอ็นทีจงเจริญ
เราจะไปไหน ไปกับเรา ไปกับฉัน
เราจะเข้าร่วมกับกองทัพนานาชาติ
- ดูรัตติบอก...เขารู้ดี - ไม่ ไม่
ดูรัตติบอกว่ามันคือฟาสซิสต์
- ฮิตเลอร์เป็นคนดีนะ - เราต้องหยุดเขา เราต้องหยุดเขา
ฉันจะนอนแล้ว
นี่สหายอย่าเพิ่งนอน นายนอนไม่ได้
ไม่ใช่เวลานอน การปฏิวัติจะนอนเฉยไม่ได้
เราต้องต่อสู้กับฟรานโก้ ฉันยอมตายดีกว่ากลับไป
การปฏิวัติจงเจริญ การปฏิวัติจงเจริญ
การปฏิวัติจงเจริญ
ไปที่สะพานเร็ว เร็วเข้า
ดูรัตติบอกว่า เราแบกโลกใหม่เอาไว้ในหัวใจ
โลกนั้นกำลังเติบโต สหายทุกคน
- จงยกธงสาธารณรัฐขึ้นมา - "ตอนเราไปถึงที่นั่น"
- เราจะไปถึงตัวฟรานโก้ - "กระสุนนัดแรกของสงครามครั้งนั้น"
- "ยังไม่ถูกยิง" - ฟาสซิสต์ตายซะ ฟรานโก้ตายซะ
จนเอสเตบานยืน และตะโกนออกไป
คำสอนของแม่ ผุดขึ้นมาทันที
คนเราไม่ควรพูดมาก
พ่อหนุ่มน่าสงสารนั่น ไม่เคยได้ระเบิด
ผมสิตอนนั้น ผมได้ระเบิดสะพานตั้งหลายแห่ง
นับ 3 นับ 2 และนับ 1 ระเบิดนะ
- อัลลัน นั่งลง - หมอบลง
เป็นเวลานานหลายปี
ที่"ผมไม่ได้ทำอย่างอื่นเลย" นอกจากกินและนอน
แล้วก็...
แล้วก็ระเบิด หลายสิ่งหลายอย่างเลย
มันเป็นช่วงเวลาที่ดีจริงๆ
แต่แล้วจู่ๆ อารมณ์อยากระเบิดมันก็หายไป
ผมคิดว่าผมจะเลิกระเบิด และไปทำอย่างอื่นแทนแล้ว
ผมเริ่มออกเดินทาง
ถ้าคุณจะท่องไปทั่วสเปน ไกลหลายร้อยไมล์
คุณคงอยากโบกรถไป แทนที่จะใช้ขาเดิน
หยุดก่อน
หยุดรถก่อนสิ จอดรถก่อน
- บอกให้จอดไง - จอดรถหน่อย
กลับกลายเป็นว่า นายพลฟรานโก้
ออกมาข้างนอกพอดี
เขาซาบซึ้งใจ ที่ผมโบกรถให้หยุด
เขาพาผม... ไปเต้นรำ
และยังเลี้ยงอาหารผม เยอะแยะมากมาย
นั่นเป็นการปิดฉากอย่างงดงาม...
ของการอยู่ในสเปน
สหายอัลลัน นายช่วยชีวิตฉันเอาไว้
ฉันจะมอบ...
ปืนที่ฉันรักที่สุดให้
ลวดลายสวยมากครับ
- เอาละ สนุกกับมันเถอะ - ขอบคุณมากครับ
มาเลย มันต้องเต้นแบบนี้
ออกมาเลย โอเล่ มาเลย
มาเลยทุกคน
ทุกคนใจเย็นๆ ก่อน
อัลลันเพื่อนฉันยิงเอง
บอกสิอัลลัน
อะไรที่นายจะคิดถึงมากที่สุด ในประเทศอันสวยงามนี้
คงเป็นไวน์ และเพื่อนผมเอสเตบาน
แต่เขาตายแล้ว
เอสเตบาน...จงเจริญ
เอสเตบานจงเจริญ
- เสียงปี๊บๆ อะไร - หา...
นายไม่ได้ยินเสียงเหรอ
เสียงโทรศัพท์น่ะ ไหนดูสิ
มีข้อความถูกส่งมาเยอะเลย
- ว่าไง - ในนั้นคงอับสัญญาณ
จาก...แจ๊ดดัน
จากฮินเก้น ฮินเก้น
- ฮินเก้น ฮินเก้น - ฮินเก้น
จากแม่
ฮินเก้น แจ๊ดดัน
- เขาเพื่อนเยอะนะ - คงไม่ใช่หรอก
ฮินเก้นบอกโทรกลับ ถ้าไม่อยากตาย
อะไรกันวะ
- ฮัลโหล - นี่แจ๊ดดัน
- ตอนนี้ฉันอยู่สถานีแล้วนะ - แล้วไง
- ที่นี่ไม่เห็นมีผีสักตัวเลย - ไม่อยู่เหรอ
มีแค่ผู้ชายหน้าตาซื่อบื้อ อยู่ในห้องขายตั๋ว
แล้ว...จะให้ทำไงต่อ
- ได้ถามเขารึยัง - แล้ว...จะให้ถามว่าไง
ก็ถามว่าเขาเห็นอะไรบ้าง
อ๋อ โอเคๆ ฉันจะลองถามดู
นี่ รอนนี่ ฮัลท์กับภรรยา
คราวหน้านายก็... ออกไปรับเองก็แล้วกันนะ
ได้ ขอโทษที ผมไม่รู้นี่ว่าพวกเขาจะมาที่นี่
- สวัสดีครับ - เชิญครับ เชิญนั่งเลย
ไหนเล่าสิ เมื่อวานเกิดอะไรขึ้น
คือ...ผมทำงานที่ศูนย์ท่องเที่ยว
เพิ่งทำงานไม่กี่ชั่วโมง
- แล้วใกล้พักเที่ยง... - รอนนี่เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นก็พอ
- แต่ว่า...ผมก็เล่าอยู่ - แต่คุณเล่าน้ำเยอะไป
โอเค มีผู้ชาย...กระโจนเข้าใส่ผม
ใช้ความรุนแรง และ...
- รอนนี่คุณลืมพูดถึงชายแก่นั่นนะ - แล้วเขาก็...
- ลำดับเรื่องให้มันถูกหน่อยสิ - ก็ได้
มีคนแก่เดินเข้ามาครับ
- แล้วผมก็ขายตั๋วรถให้เขา - หน้าตาเขาเหมือนอายุร้อยปีได้
ผู้ชายอายุร้อยปี เดินเข้ามาซื้อตั๋วกับรอนนี่
แล้วพ่อเด็กแว้นนั่นก็โผล่เข้ามา เขาทำร้ายรอนนี่
- แล้วบังคับให้ขับรถไปที่บีริงจ์ค่ะ - ใช่
สวัสดี
มีใครอยู่ไหม
นี่ ตอนนี้กี่โมงแล้ว
ตอนนี้...
เกือบ 11 โมงแล้ว
งั้นดีเลย
แสดงว่าใกล้ถึง เวลาพักกลางวันพวกเขา
ไง สวัสดี
สวัสดี
บ๊ายบาย
"อัลลัน"
ตายละ
ท่าทางจะเจ็บ
บางครั้งคนตายก็มีข้อดีเหมือนกันนะ
นี่ ส่งมานี่มา
- โยนทิ้งหมดเลยเหรอ - ทิ้งมันให้หมดเลย
แล้วทำยังไงต่อ
เอาใส่เข้าไป
หนักเป็นบ้าเลย
ดีจิบ...ดิจีบูตี้
อย่างน้อยเขาก็ได้ไปเที่ยวนะ
เสื้อกั๊กเท่ ข้อดีของมันคือ ขนาดไม่เคยเป็นปัญหาเลย
ไปกันเถอะ
- นี่ - ว่าไง
- นายขว้างเหมือนผู้หญิงเลย - บ้าน่า
นี่จูเลียส
มาช่วยฉันลากกระเป๋าหน่อยสิ
- เหลือเราสองคนแล้ว - ได้เลย
มาผมช่วยเอง
- ฉันยังไหว ตอนนี้ยังไหว - ส่งมาเถอะน่า
เอานี่ไป
สวัสดีครับ
- นี่ สวัสดีครับ - สวัสดี
รอเดี๋ยวได้ไหม ผมมาจากกรมตำรวจ
คือผมมา...
ตามหาชายคนหนึ่ง
เป็นชายแก่อายุร้อยปี
ที่หลงทางมาจากบ้านพักคนชรา ในมัลม์โคปิง
- คุณเห็นเขาบ้างรึเปล่า - เห็นสิ
ผมเห็นชายแก่คนหนึ่ง นั่งรถรางผ่านไป
เขาไปกับจอห์นส์สัน
ผมเข้าใจแล้ว
- หมายถึงจูเลียส จอห์นส์สันเหรอ - ใช่แล้วล่ะ
แล้วยังมีผู้ชายอีกคน ใส่เสื้อกั๊กแบบเด็กแว้น
ท่าทางหยิ่งใส่แว่นดำ ไปกับพวกเขาด้วย
แต่เขาไร้มารยาท ไม่พูดทักทายผมสักคำ
จริงเหรอ เห็นพวกเขาที่ไหน
สนามฟุตบอล แถวเอเคอร์ส สติคเคบรัก
เห็นพวกเขานานรึยัง
ก็ไม่นานหรอกครึ่งชั่วโมงได้
คุณ...แน่ใจเรื่องเวลานะ
ไม่แน่
บ๊ายบาย
คือเรา...
สวัสดีครับ
มีที่นั่งสักสองที่ไหมครับ
- สวัสดี - สวัสดี
- ก็...พอได้นะ - เยี่ยมเลย
- ของหลังรถเยอะหน่อย - ไม่เป็นไร
เราขอวางของไว้ด้านหน้าแล้วกัน
จะไปไหนกันล่ะ
นั่นร้านคุณเหรอ
เปล่าๆ ผมทำงานที่นี่
ผม...ทำงานชั่วคราว
- ผมเป็นนักศึกษาน่ะ - นักศึกษาเหรอ
แต่คงไม่ใช่ชั้นมัธยมหรอกนะ
ไม่ๆ คือ...
คือผมชอบทดลองไปเรื่อยๆ
ผมก็เลยเรียนหลายอย่างน่ะ
ผมว่าเรื่องทางเลือกในการหางาน
เป็นเรื่อง...ซับซ้อนมากนะ ประมาณนั้น
หมายความว่าไงเหรอ
ก็มันมี...ความแตกต่าง
จากมุมมองที่ผมมีนะ
คือมัน...เรื่องนี้มันก็เหมือนกับ...
อะไรเหรอ
ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องยากมาก ที่จะตัดสินใจเกี่ยวกับ...
มันเป็นแบบนั้นก็ดีแล้ว อย่าปิดกั้น
เปิดทางเลือกเอาไว้จะดีกว่า
ช่างมันเถอะ
ผมว่าเราขึ้นรถกันเถอะ
ขอบใจ ขอบคุณมากเลย
แล้วพวกคุณจะไปไหนกัน
คือ...แล้วนี่เธอจะไปไหนล่ะ
ผมว่าจะขับรถไปร้านบิ๊กบ็อกซ์น่ะ
ร้านบิ๊กบ็อกซ์ฟังดูดีนะ
คุณจะไปแน่เหรอ มันบ้านนอกมากเลยนะ
บ้านนอกยังน้อยไปสิ
ได้ ไปก็ไป
นี่ อย่าลืมเอ่ยถึงสปอนเซอร์ด้วยล่ะ
- พวกเขาคงพอใจมาก - อะไรนะ
บริษัทประกันสแคนเดีย อายุ 150 ปี
ตาแก่คนนี้อายุร้อยปี น่าจะเข้ากันได้
ในฐานะตำรวจ คุณน่าจะ ทำเรื่องแบบนี้ได้ คนคงอยากฟัง
ไม่ๆ ผมไม่ทำแน่
ทั้งเขาทั้งบริษัทแก่เหมือนกัน
ไม่ได้ยินเหรอ ผมเป็นตำรวจ
- ให้ตายสิ - แต่ถ้าคุณทำได้ก็ดี
ไม่มีทาง ผมไม่ทำหรอกนะ
ผมทำงานให้รัฐบาล
จะให้มาพูดโฆษณาให้คลื่นบ้าๆ ของคุณได้ยังไงกัน
เพลงจากวงเดอะโพลิซ จากยุค 70 ครับ
ซึ่งเราจำกันได้ดีจาก "เมสเซจอินอะบอตทอม"
และตอนนี้ ณ สตูดิโอผมนั่งอยู่กับ เจ้าหน้าที่ตำรวจอารอนส์สัน
- สารวัตร - คุณมีข้อความจะบอก
- แต่ไม่ได้มาในขวดใช่ไหมครับ - ไม่
ไม่เหรอ งั้นเชิญเล่าเลยครับ
คือเรื่องนี้เกี่ยวกับชายคนหนึ่งครับ
เขา...ชื่อว่าอัลลัน คาร์ลส์สัน
ในวันเกิดอายุ 100 ปี
เขาหายตัวไปจากบ้านพักคนชรา ในมัลม์โคปิง
โอ้พระเจ้า อายุร้อยปีเหรอครับ
นี่เขาหนีไปเล่นซ่อนหารึเปล่า
เอ่อ ไม่ครับ
เราคิดว่าเขาอาจโดน แก๊งซิ่งมอเตอร์ไซค์
- ลักพาตัวไปจากสถานีรถ - โดนลักพาตัวเหรอ
ครับ เราคิดเช่นนั้น
- ว้าว ฟังเหมือนปาร์ตี้หนุ่มโสด - อะไรกัน
เขาแต่งงานกับ แอนนา นิโคล สมิธรึเปล่า
เรา...จะยินดีมากครับ
ถ้าประชาชนให้ข้อมูลเบาะแสได้
ครับ ขอบคุณครับที่มาร่วมรายการ
- ฮัลโหล - ฉัน...ฉันนั่งอยู่ในรถ
แล้วมีตำรวจมาพล่ามออกรายการวิทยุ ว่ามีผู้ชายอายุร้อยปี
- โดนแก๊งมอเตอร์ไซค์จับตัวไปด้วย - นายว่าไงนะ
- เมื่อกี้น่ะ จริงนะ - โดนจับไปเหรอ
- พวกเขาบอกแบบนั้นรึไง - ใช่ พวกเขาพูดออกวิทยุนะ
เขาต้องหมายถึงบูลเทนแน่
ให้ตายสิ เจ้าบูลเทน
ตอนนี้นายตายแน่ๆ
ยกไปเลย
จะเอาอะไรไหม
ไม่ ไม่เอา
จะเติมน้ำมัน บีบตรงที่จับ
ถ้าไม่บีบตรงที่จับ น้ำมันจะไม่ไหลนะ
แล้วต้องกดคันโยกตรงตู้จ่ายด้วย
อะไรนะ
เธอต้องไปสับคันโยกที่ตู้จ่ายด้วย
แล้วบีบตรงหัวจ่าย
ไม่เคยเติมน้ำมันเองเหรอ
แล้วต้องกดจำนวนเงินก่อน แคชเชียร์จะได้...
- เขาลักพาตัวคุณมาเหรอ - อะไร ใคร
- ใครลักพาตัว - จูเลียสไง
เปล่าๆ เธอต้องไปสับคันโยก
- ไม่งั้นคนเก็บเงินจะ... - แต่มีประกาศว่า
คุณโดนแก๊งมอเตอร์ไซค์ลักพาตัวมา
แล้วจูเลียสก็ใส่เสื้อกั๊กพวกแก๊งนั่น ผมเพิ่งเห็นเมื่อกี้
ไม่ๆ เสื้อนั่นไม่ใช่ของเขา
ไม่ๆ เขาเอาเสื้อกั๊กตัวนั้น มาจากเด็กหัวล้านนั่น
เด็กเล็กๆ น่ะเหรอ
แต่เขาไม่ต้องใช้เสื้อนั่นแล้ว
เพราะเขาตายแล้ว ฉันเอาไม้ตีเข้าที่หัวเขา
- คุณฆ่าคนเหรอ - เปล่าๆ คือเขา...
- เขาแข็งตาย เขาแข็งจนตาย - โอเค
เด็กหัวล้านนั่นมาหาฉัน หน้าเขามีแต่เหงื่อ
เขาคงจะหนีอะไรสักอย่างมา เขารู้สึกไม่ดี
แล้วก็ส่งกระเป๋านี่ให้ฉัน
และในกระเป๋านั่นพวกเรานับเงิน ได้ตั้งห้าสิบล้าน
- อะไรนะ - เราไม่ได้เอาไว้เองนะ
- ไปได้ ไปสิ - นี่มันอะไรกัน
- เขาเติมน้ำมันเองไม่เป็น - ช่างมันเถอะ ขับไปเร็ว
- ได้ - ไปสิ
นายเติมน้ำมันไม่เป็นได้ไง เบนนี่
นี่ ปั๊มนี้มันแปลกๆ นะ
ผู้หญิงในปั๊มนั่น...เห็นฉัน
แล้วเจ้าถุงเล็กๆ นี่ ก็หล่นมาจากกระเป๋า
- เอาหน่อยไหม - ส่งมาสิ
นี่นายเข้าไปจิ๊กของมางั้นเหรอ
- มันอะไรกัน - มีอะไร
นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นแน่ บอกมา
ขอโทษด้วยนะ ฉันเข้าใจนายเป็นพนักงานร้าน
ก็เลยต้องโมโหเป็นธรรมดา ที่ฉันหยิบ...
เขาไม่กล้าเอาเงินนั่น มาใช้ซื้อขนมด้วยซ้ำ
คือผม...ผมไม่สน เรื่องขนมบ้านี่หรอกนะ
นี่พวกคุณสองคนทำอะไรมาเนี่ย
ผมจะไม่มีวันออกไปประกาศหาคน ในรายการวิทยุอีก
- บ้าชะมัดเลย - ไม่ มันไม่เห็นได้เรื่องเลย
ทำไมผมต้องทำเรื่องบ้าๆ แบบนี้ด้วย
เราเพิ่งได้ข่าวจาก อาเคอร์ส สติคเคบรัก
- หมาดมเจอศพคนอยู่ในกล่องส่งของ - ว่าไง...
- ศพเหรอ - ใช่แล้ว
เบนนี่ ทำไมเธอ...
ทำไมไม่ลาออกจากงานที่บิ๊กบ็อกซ์
แล้วไปกับเราแทนล่ะ
หรือว่านายมีสอบวันจันทร์เหรอ
แล้ว...พวกคุณจะทำอะไรกับเงิน
ใช่ คือฉันคิดว่า เราคงจะแบ่งเงินกันใช่ไหม
ใช่แล้ว แต่เราจะคุยเรื่องนี้กันทีหลัง
เพราะจุดตรงนี้ไม่น่าจอดคุยนักหรอก
ขับต่อไปเถอะเบนนี่ เร็วเข้า
ว่าแต่เงินนั่นเป็นของใครกัน
คุณคง...ไม่ได้ถูกลอตเตอรี่ รางวัลที่หนึ่งใช่ไหม
มันเป็นเงินของใคร
เงินของใครเหรอ
จริงๆ แล้วเงินทั้งหมดเป็นของใคร
มันไม่คุ้มค่าที่จะมานั่งสงสัยหรอก
มันต้องเปลี่ยนมือ เหมือนกับปืนที่ได้จากฟรานโก้
ผมเอามันไปแลก กับใบอนุญาตทำงาน
เมื่อผมไปถึงอเมริกา
- เฮ้ อัลลัน - ว่าไง
- รู้ไหมพวกเขาต้องการคน - นายพูดถึงใคร
โครงการแมนฮัตตันไง
แมนฮัต...โครงการแมนฮัตตันเหรอ
ใช่เพื่อน โครงการแมนฮัตตัน
ถ้าเรามีโอกาส ฉันว่าเราน่าลองไปสัมภาษณ์นะ
นี่ ค้อนฉันอยู่ตรงนั้นรึเปล่า
ได้ เท่าที่รู้มันก็ฟังดูดีเหมือนกัน
นายว่าไงนะ นายกับฉันน่าจะไป
ใช่ ดีมากเลย เป็นโครงการดี
ถึงเวลาต้องมีคนทำอะไรบ้าง
ขมจะตาย
ขมเหรอ นายพูดถึงอะไรเนี่ย
ก็...แมนฮัตตันดริงก์ไง
อะไรวะ
- ให้ตายสิ แกทำค้อนหล่น - ก็ไอ้เครื่องดื่มชื่อแมนฮัตตันไง
นายพูดถึงอะไรเนี่ย
มันเหมือนไปจูบก้น หมาเยอรมันเชพเพิร์ด
มันขมคอ
มันเป็นระเบิด
ระเบิดใหญ่ที่สุดในโลก
โครงการระเบิดเหรอ
ก็นั่นแหละความอยากระเบิด สิ่งต่างๆ กลับมาอีก
และผมคงต้องยอมรับ
มันเป็นความรู้สึกที่ดีมาก
คือมันไม่ได้ผล เราลองแล้วเมื่ออาทิตย์ก่อน
กาแฟอาจช่วยได้นะครับ
- กาแฟ - ขอบใจ
ครับ
วันนี้ระเบิดยังไม่ทำงานเหรอครับ
คุณออพเพนไฮเมอร์ครับ ผมต้องบอกว่าผมผิดหวังมาก
ไม่เห็นมีอะไร ไม่เห็นมีระเบิดเลย
- นายชื่ออัลลันใช่ไหม - อัลลัน
อัลลัน นี่ไม่ใช่ระเบิดธรรมดา
สิ่งที่เราสร้างที่นี่มันซับซ้อนนะ
ไม่ๆ แต่คุณ...คุณต้องทดสอบต่อไป
คุณต้องทดสอบอีก
แม่ผมสอนไว้ว่า อย่าคิดให้มากนัก ลงมือทำเลย
ใช่ แต่สิ่งที่แม่นายไม่ได้สอน คือการจุดระเบิดนี้
เราต้องแก้ปัญหาสำคัญให้ได้ก่อน
ครับ มีปัญหาอะไร
- อัลลัน ฉันให้นายหนึ่งนาที โอเค - ดีครับ
สิ่งที่เราต้องการ...
เราต้องใช้พลูโตเนี่ยมสองเท่า
- ของที่ใช้ตอนนี้ - แล้ว...มัวรออะไรล่ะ
เราเพิ่มพลูโตเนี่ยมสองเท่าไม่ได้
มันไม่เสถียร มันแตกตัวออก
- เป็นฟิสิกส์ง่ายๆ - คุณคุยเรื่องนี้มาสองอาทิตย์แล้ว
- ฟังนะ...ผมให้หนึ่งนาที - โอเค
ผมจะอธิบายให้ฟัง
ถ้าคุณเอาครึ่งนี้ กับครึ่งนี้มารวมเข้าด้วยกัน
- ไม่กี่วินาที ก่อนมันระเบิด - ใช่ เอาละ นั่นแหละปัญหา
เราจะทำยังไงกับระเบิดที่หล่น
อยู่ในโลหะ ลอยกลางอากาศ
แล้วพวกคุณมีไดนาไมต์ไหม
มันก็ง่ายแบบนั้นแหละ ในการส่งระเบิด
ทุกคนตื่นเต้นกันยกใหญ่
กระทั่งแฮร์รี่
ใช่แล้ว รองประธานาธิบดี แฮร์รี่เอส. ทรูแมน
ผมจะเลี้ยง เครื่องดื่มแก้วใหญ่สุดให้คุณเลย
ขอบคุณครับ
- แย่จัง คราบฉี่ - รู้ไหม
คุณสร้างผลงานให้มนุษยชาตินะ
- ครับ - ฟังอยู่รึเปล่า
- ผมฟังอยู่ครับ - คุณได้ทำ...
คุณเปลี่ยนแปลงโลก
คุณช่วยเปลี่ยนโลกนี้ให้น่าอยู่ขึ้น
- ช่วงสุดท้ายดันพลาดเลอะ - ผมบอกคุณ ฟังผมสิ
ได้ ผมฟังอยู่
จะไม่มีสงครามอีก หลังสิ่งประดิษฐ์ของคุณ
ขอบคุณเพื่อนยาก
อเมริกาและโลกนี้ จะไม่ต้องต่อสู้อีก
เพราะว่าคนอื่นจะรู้ถึงอำนาจ
- และอำนาจที่น่ากลัวของ... - ขอโทษครับ
- ขอโทษครับที่ต้องรบกวน - ลองนึกภาพ...
คุณทรูแมน
- มีอะไร - มี...มีโทรศัพท์
ท่านต้องรับสายนี้ครับ
ผมต้องรับสาย อย่าคิดเล่นการเมืองนะ
ฮัลโหล
คนอเมริกันขี้เมา สามารถคุยกันให้ลิงหลับได้
ผมบอกได้เลย
ยากนะ กว่าจะทำให้เขาหุบปาก
เช่นเรื่องประธานาธิบดีกำลังจะตาย
คุณพระช่วย
ก็ได้ ผมจะรีบไป
แล้ว...ประธานาธิบดีรูสเวลท์ ก็จากไปในวันนั้น
- นี่มัน... - ท่านครับ
นี่ แฮร์รี่ๆ
นี่ คุณลืมนี่ไว้
นั่นไฟแช็กรองประธานาธิบดี เก็บไว้เถอะ
แฮร์รี่ไม่ห่วงเรื่องทรัพย์สินส่วนตัว ของเขาเช่นกัน
- คุณคาร์ลส์สัน - เรียกอัลลันเถอะ
- ยินดีต้อนรับสู่สวีเดน - ขอบคุณ
ไม่ครับ นายกรัฐมนตรีเออร์แลนเดอร์ อยากเชิญคุณไปดินเนอร์
- ดินเนอร์เหรอ - ครับ เชิญครับ
เท้าผมยังไม่ทันจะแตะพื้นสวีเดน
ผมก็ได้รับเชิญให้ไปดินเนอร์ ที่โรงแรมแกรนด์แล้ว
ไม่เลวเลยหลังจากต้องกิน อาหารห่วยๆ บนเครื่อง
- ดีเหมือนกัน ผมกำลังหิว - เชิญขึ้นรถได้เลย
- ทหารคนนึงลุกขึ้น และพูดว่า - ครับ
หลบเร็วทุกคน เขาใส่ลูกใหม่แล้ว
จริงด้วย ผมได้ยินข่าวจากปาก แฮร์รี่ เอส. ทรูแมนเองเลย ว่า...
อัลลันเป็นคนดี ที่สร้างผลงานให้กับอเมริกา
เรื่องนั้นผมไม่รู้หรอก
- แต่เราได้ปาร์ตี้กัน - บอกมาเถอะ ผมอยากรู้จริงๆ
เราก็นั่งคุยกัน แล้วเราก็ดื่มเตกีล่า
- ดื่มเข้าไปเยอะเลย - ที่ผมถามหมายถึง
สิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้นต่างหาก
ก่อน...ก่อนหน้านั้นเหรอ
เราก็แค่ดื่มเตกีล่ากันเท่านั้น
แฮร์รี่อยากดื่มเบอร์เบิ้น แต่มันอ่อนไป
แต่...คุณคาร์ลส์สัน ผมหมายถึงเรื่องงานก่อนหน้านั้น
ที่ผมทำงานให้แมนฮัตตันเหรอ
- ใช่ - ตอนนั้นคุณดื่มเตกีล่าไม่ได้หรอก
เพราะมันแรงมาก มันอาจกระแทกหัวคุณเลย
ขอโทษด้วยนะหนุ่มๆ ผมคงต้องไปแล้ว
ผมก็ยังอยากอยู่คุยต่อ แต่รัฐบาลโทรมาตาม
เมียผมน่ะ
พอได้แล้ว ผมจ่ายมื้อนี้เอง
แต่คุณคุยกับเอ็กลันด์ต่อก็ได้
ครับ
บ๊ายบาย
คือท่านนายกขอให้ผมช่วย...
เขาจะกลับมาอีกไหม
- ไม่มั้ง - งั้นผมกินสเต็กที่เขากินเหลือนะ
จะทิ้งก็น่าเสียดาย
ท่านนายกถามผมว่า...
ผมพอจะจัดการให้คุณคาร์ลส์สัน
เข้าไปอยู่ในคณะกรรมาธิการ พลังงานอะตอมมิกได้ไหม
ดีจังเลย
งั้นเรา...เริ่มจากการศึกษาของคุณ
ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นหรอก เรียนแค่สามปี
- คุณเรียนหนังสือแค่สามปีเหรอ - ใช่ ลาออกตอนเก้าขวบ
- เก้าขวบ - ใช่แล้ว เก้าขวบ
เก้าหรือสิบ น่าจะสิบนะ
ไม่ เดี๋ยวก่อน
ผมอายุครบ...สิบขวบในปีนั้น
ผมเก้าขวบตอนออกจากโรงเรียน
แล้วมีเพื่อนคนนึงที่ชอบ... บีบคอหอยผม
คุณดื่มแก้วนี้สิ
หนุ่มเอ็กลันด์คนนั้นเมาเร็วมาก
แต่เขาไม่ใช่คนเดียวที่เดอะแกรนด์ ที่กำลังลากอวน
ถ้าคุณเข้าใจความหมาย
สวัสดี คุณคาร์ลส์สัน
ผมโพพอฟ ยูลิจ โพพอฟ
ผมเป็นนักฟิสิกส์ครับ
เราน่าจะออกไปเดินเล่น
เพราะพวกเราต้องการอากาศบริสุทธิ์
เดินเล่นบ้าอะไร
- โพพอฟ โพพอฟ - มาแล้ว
เดี๋ยวก่อนน้องสาว
ขวดนี่น่ากินดีนะ
ผมขอละกัน เดี๋ยวจ่ายให้
- นี่ คุณจ่ายให้หน่อยสิ - ได้ ไม่มีปัญหา
- ให้เธอห้าสิบ - เท่าไหร่นะ
ห้า...ห้าสิบเหรียญ
- ห้าสิบนะ - ค่ะ ห้าสิบค่ะ
แรงไม่เบาเลย
- โอเค - เริ่มเมาแล้วสิ
- ผมรู้สึกดีนะ - ระวังๆ
ไม่ ไม่ๆ อัลลัน
คือเรา...เราอยากให้คุณแบ่งปัน ประสบการณ์และความรู้กับเรา
ผมเข้าใจคุณ
คุณอาจคิดว่าบ้า
ก็แล้วมันทำไมล่ะ
ผมจะพูดยังไงดีล่ะ
คือว่าสหายสตาลินเป็นคนดีมากนะ
ผมไม่ใช่นักฟิสิกส์ ผมแค่ชอบระเบิด
ใช่ ผมก็ชอบเหมือนกัน
- คุณ...คุณชอบเหรอ - ใช่ๆ
ใช่ หาไดนาไมต์ให้ผมสิ
ผมระเบิดได้ทุกอย่างแหละ ให้ตายสิ
แม่เจ้าโว้ย
แม่เจ้า เรือดำน้ำนี่ มันมาทำอะไร
น้ำมันเราจะหมดแล้ว เอาไงดี
- เลี้ยวเข้าไปเลย นั่นไง - ใช่ วิ่งเข้าไปเลย
- นี่เหรอ โอเค - ใช่
โจทอร์ป ฟังดูดีนะ
สวัสดีครับ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดี
ไม่ทราบว่า เราจะขอเช่าห้องพักคืนนี้ได้ไหม
แต่ที่นี่ไม่ใช่โรงแรมนะ
นี่เป็นบ้านฉันเองค่ะ
แต่ว่า...เราจะจ่ายเงินให้
พวกเรามีเงิน ไม่มีปัญหา
- นี่พวกคุณหนีอะไรมารึเปล่า - เปล่านะ
- พวกเราไม่ได้มีปัญหาอะไร - สวัสดี
คุณอาจรู้สึกแปลก
- ที่จู่ๆ เราก็โผล่มาที่นี่ - มีอีกคน พวกคุณมีกันสามคน
- สวัสดี - พวกเราจะขอบคุณมาก
- ถ้าคุณเปิดห้องให้เราพักได้ - อัลลัน
- พอไหวไหม - สวัสดีค่ะ กูนีลล่าค่ะ
- ยินดีที่รู้จัก - เดี๋ยวคงรู้ว่ายินดีไหม
ฉันพอมีห้องให้คุณสามคน เบียดๆ กัน
แต่คงไม่มีใครฉี่รดที่นอนนะ ฉันรับไม่ได้
- เสียงอะไร - นั่นซอนย่า
ดูนี่สิ
ดูมันสิ
สวัสดี ว่าไง
สวัสดี ช้างน้อย
เป็นไงบ้าง
มาทางนี้
มานี่มา ซอนย่า
โอ้ ซอนย่า
มันอายุสี่สิบแล้วเหรอ
- ซอนย่าเหรอ - ใช่
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
ทำไมคิดงั้นล่ะ
คือผมเกือบเป็นนักสัตวศาสตร์ ผมว่าน่าจะใช่
เกือบเหรอ ทำไมถึงบอกว่าเกือบล่ะ
คือว่า...
ผมเกือบทำได้
ผม...เกือบเรียนจบน่ะ
แล้วคุณไปเจอมันที่ไหนเหรอ
- คณะละครสัตว์ - งั้นเหรอ
ถ้างั้น...มันแสดงอะไรได้บ้าง
บอกตรงๆ นะ ฉันไม่รู้อะไรเลย
- พวกละครสัตว์โหดร้ายต่อสัตว์มาก - ใช่
- มันแน่นอนอยู่แล้ว - อะไรนะ
ผมก็เกลียดคณะละครสัตว์
นั่นเป็นความดีอย่างเดียว ของแฟนเก่าฉัน
เขาเห็นว่าฉันรู้สึกสงสารมัน
เขาก็เลยตัดสินใจรับมันมาดูแล
เขาขโมยมาเหรอ
ขโมยได้ไง ช้างเป็นเจ้าของตัวเอง
ก็ใช่
- อัลลัน - อะไร
ฟังนะ คุณทำแบบนั้นไม่ได้
- เหรอ - เดี๋ยว เฮ้ๆ
ฉันว่าไฟมันอ่อนไป
เดี๋ยวจะไม่ได้รสชาติบาร์บีคิว
- นั่นอะไรเหรอ - สลัดมันฝรั่งน่ะ
ฉันเห็นแล้วน่า ฉันหมายถึงไอ้เขียวๆ นั่น
ดูน่ากินดี
กัวคาโมเล่น่ะ
คุณเกือบเป็นเชฟด้วยเหรอ
เปล่า นักโภชนาการน่ะ
ไม่ ล้อเล่นน่ะสิ
เลิกพูดเล่นได้แล้ว
คือ...ผมเกือบจะได้เป็นหลายอย่าง
เกือบเป็นสัตวแพทย์
เกือบเป็นนักเศรษฐศาสตร์
เกือบเป็นเภสัชศาสตร์
เกือบเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องบุคคล
- แย่นะ - ใช่
คุณต้องเกือบเป็นโสดด้วยแน่เลย
เพราะแทบไม่มีทาง ที่คุณจะมีเวลาให้ผู้หญิง
ไม่ ผมหมายถึงใช่
ผม...ผมเป็นโสด
ตอนนี้ผมว่าง ผมว่างอยู่ครับ
- คุณคงล้อเล่น - เปล่าค่ะ
แต่ฉันก็หวังว่าคุณจะว่างนะ
ไม่ ตลอด 18 ปีมานี้
ผมผ่านการเรียนมา 920 วิชาแล้ว
และหลากหลายวิชา
- คุณพระช่วย - พูดได้เลยว่า...
ผมเป็นคนกระหายความรู้มาก
แต่ฉันว่าคุณต้องเลิกโกหกตัวเองก่อนนะ
ก่อนทุกอย่างจะพังหมด
- แล้วคุณจะไปไม่ถึงไหนเลย - ครับ
นั่นก็เป็นการวิเคราะห์ที่เป็นไปได้
แต่ก็ยังมีอีกหลายแง่มุมที่...
คุณมาทำอะไรที่นี่
ก็...
คุณมาทำไม
คือ...
ฉันว่าจะแวะมาเอาของ
ที่นี่ไม่มีของให้คุณแวะมาเอาอีกแล้ว
ยังมีอยู่นะ
ฉันอยากได้ชามฉัน
ชามบ้าบออะไรอีกล่ะ
ชามสีน้ำเงินนั่นไง ที่มีลายดอกไม้
ริคกี้ คุณให้ฉันเป็นของขวัญวันเกิด
วันนี้จะมาเอาคืนเหรอ
ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจ ฉันอยากได้มันคืน
ไปตายซะ ริคกี้
กลับไปซะ ที่นี่ไม่ต้อนรับคุณอีก
หมอนี่เก่งเรื่องบนเตียงเหรอ
ใช่ เขาเก่งเอาการเลย
เยี่ยมที่สุด เขาโคตรดีเลยแหละ
- อย่างงั้นเหรอ - นิ้วเขาก็เยี่ยม
ถึงเรียกว่าเมคเลิฟได้
ริคกี้ ยินดีที่รู้จัก
- ยินดีด้วย - ขอบคุณ
โชคดีนะ
ไม่ ไม่ กลับรถไป
แบบนั้นแหละ
อ้าว แล้วกัน ไม่มีปัญหา เสียเลยเหรอ
ลองสตาร์ทใหม่สิ
- อ้าว ติดแล้วนี่ - รู้แล้ว
- ถอยอีกนิดเดียวก็พ้นแล้ว - ถอยไปสิ
แบบนั้นแหละ
พ้นแล้ว ระวังนะ
เขาขับรถเป็นรึเปล่าเนี่ย
กูนีลล่า
ฉันก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร
ฉันชอบปิ๊งพวกซื่อบื้อ และลงเอยกับพวกเขาทุกที
คุณอาจรู้ก็ได้
คุณเคยเกือบได้เป็นจิตแพทย์ อะไรแบบนั้น
ไม่หรอก ผมไม่ได้ไปไกลขนาดนั้น
แต่ผมเคยอ่านหนังสือพื้นฐาน
ผมเคยเรียนจิตวิทยาทางประสาท
แต่เป็นแค่วิชาเลือกเท่านั้น ไม่ได้เรียนเยอะ
แบบว่า...มันยากจะบอกว่า ปัญหาคุณเกิดจากอะไร
แต่คุณเปลี่ยนพฤติกรรมได้ ถ้าคุณต้องการ
- แบบนั้นแหละ - ไม่เอาน่าเบนนี่
คุณเลือกคนที่คุณ จะตกหลุมรักไม่ได้หรอก
ไม่เหรอ น่าเศร้านะ
กูนีลล่า
เธอกับฉัน...เธอกับฉัน
ฮัลโหล
นี่พี่ นี่พี่
- ฮัลโหล ริค ริคกี้ - เธอทิ้งฉันไปแล้ว
มันจบแล้ว เธอมีคนอื่นไปแล้ว
ริคกี้ฟังนะ ฟังฉันก่อน
ช่างหัวยายบ้านั่นเถอะ
เธอไม่ได้บ้านะ
- เธอคือกูนีลล่า - ฟังฉันให้ดีนะ
เลิกกินแวเลียมกับเหล้าได้แล้ว
เราจะจัดการปัญหานี้ด้วยกันพรุ่งนี้
นายเข้าใจไหม ได้ยินไหม
- ฉันรับไม่ไหวแล้ว - ว่าไง
มันจบแล้วพี่
เธอนอนกับตาแก่อายุร้อยปีนั่นด้วย
เดี๋ยว ว่าไงนะ หยุดก่อน
เลิกพล่ามก่อนริคกี้ ตาแก่ร้อยปีที่ไหน
- นายเจอตาแก่ร้อยปีเหรอ - กูนีลล่าเธออยู่กับตาแก่
ที่ออกข่าวทางทีวี ที่อายุร้อยปีไง
ริคกี้ไอ้บ้า
ก็...
เมื่อวานซืนนี้เอง ฉันยังนั่งพลิกกล่องไม้ขีด
อยู่ในห้องครัวที่บ้าน คนเดียวอยู่ด้วยซ้ำ
แล้ว...
จู่ๆ ตาแก่นี่ก็โผล่มา
แล้วฉันก็มานั่งตรงนี้
ไง มันวิเศษมากใช่ไหมล่ะ
สิ่งหนึ่งย่อมนำไปสู่ อีกสิ่งหนึ่งเสมอ
แต่ถ้าอีกสิ่งหนึ่งนั้น ดีกว่าอย่างแรก
คุณไม่มีทางรู้ล่วงหน้า
ตอนผมไปถึงมอสโก
ผมรู้แล้วว่าเครื่องบิน เรือดำน้ำ และวอดก้า มันไม่เข้ากัน
มันทำให้ท้องไส้...ปั่นป่วนไปหมด
โอ้พระเจ้าช่วย ขอโทษครับ คุณว่าไงนะ
ก่อนอื่นเราอยากให้ โรเบิร์ต ไอน์สไตน์มาช่วยเรา
- อะไร - ครับ
- คุณโอเคนะ - ครับ
- เราเจอตัวคุณไอน์สไตน์ - ครับๆ
เคจีบีไปรับตัวเขาในเจนีวา
นั่นปาร์ตี้สละโสดของผมเหรอ ตื่นเต้นจัง
เดี๋ยวสิ ผมไม่ได้จะแต่งงานนี่
ที่จริงผมยังไม่มีแฟนด้วยซ้ำ
เราเพิ่งมารู้ทีหลังว่าเขาคือ เฮอร์เบิร์ต ไอน์สไตน์
พี่ชายซื่อบื้อของอัลเบิร์ต
ระเบิดเหรอ
เฮอร์เบิร์ต ไอนสไตน์ มีแค่หน้าตาเท่านั้น ที่เหมือนน้องชายเขา
สหายสตาลินก็เลยค่อนข้าง...
เขาค่อนข้างผิดหวังมาก
ผมพอจะนึกภาพออก
เราเลยฝากความหวังไว้กับคุณ
ทำไมโรงงานใหม่ในไซบีเรีย ยังไม่เริ่มงานอีก
ฉันถามพวกนายนะ
พวกโง่ไม่เอาถ่าน
โง่เง่านัก
เสียข้าวสุก
- มันไม่ดีกับหินอ่อนเวลาคุณปวดหัว - อะไรนะ
หินอ่อน ปวดหัว
- เขาตะโกนเสียงดัง... - ใช่ เขามาแล้วครับ
ผมต้องการ... ให้คุณบอกทุกอย่างที่คุณรู้
เกี่ยวกับระเบิดอะตอมมิกมา
สหายสตาลินอยากให้คุณบอกเขา ทุกอย่างที่คุณรู้
เกี่ยวกับระเบิดอะตอมมิก
อ๋อ ผมเข้าใจแล้ว
ได้สิได้ ทำไมล่ะ
แต่...บางที
ผมขอดื่มก่อน จะได้รึเปล่าครับ
เขาว่าบอกก็ได้ แต่ก่อนอื่นขอดื่มสักหน่อย
งั้นก็ได้ ให้เขาดื่มสักแก้วนึงก่อน
จากนั้นเขาต้องบอกผมทุกอย่าง
เขาพูดว่าอะไร คัลช์นิคอฟ เขาว่าไง
เขาว่าดื่มหนึ่งแก้ว จากนั้นต้องบอกเขาทุกอย่าง
ก็ฟังดูเข้าที ดี
- ไม่เอาน่า - เต้นเลย ออกไปเต้น
อัลลัน เต้นเลย
อย่าทำแบบนี้สิ
เลิกผลักฉันซะทีเถอะ
นี่นายจะบ้าเหรอ
ฟรานโก้ ฟาสซิสต์เหรอ
น่าเบื่อ ผลักอยู่ได้
เขาพูดอะไรอีก
- คุณ...รู้จักฟรานโก้เหรอ - ใช่ ใช่
ผมช่วย...ผมช่วยชีวิตเขา
นี่นายช่วยไอ้หนูสเปน ตัวเหม็นนั่นงั้นเหรอ
- ไปช่วยมันทำไมกัน - ไม่ๆ
เดี๋ยว คุณเต้นสวยมากเลย
ดีมาก ดูแมนดี
ฟรานโก้ เขาเต้นแบบ...
แบบว่า...เหมือนกับผู้หญิงเลย
และเขาจะได้พูดสั่งเสีย เป็นครั้งสุดท้าย
คุณ...คุณจะได้ สั่งเสียเป็นครั้งสุดท้าย
ใช่แล้ว ฟังนะ
ผม...ไม่คิดว่าผู้ชาย
ควรจะเต้นเลย
แค่ผู้หญิงเท่านั้น
คุณอาจไม่เห็นด้วยกับทุกเรื่อง
แต่แทบทุกคน คงเห็นพ้องต้องกันว่า
กูลักเป็นที่ๆ เลวร้ายมาก
แต่มันก็ทำให้ผม ได้รู้จักคนใหม่ๆ หลายคน
บางคนรู้จักแค่ผิวเผิน
ที่แปลกคือ ผมได้เจอกับเฮอร์เบิร์ต
เฮอร์เบิร์ต ไอน์สไตน์
อย่างที่บอกแหละ
- "เหตุหนึ่งนำไปสู่อีกเหตุหนึ่ง" - เจ้าโง่
วางหินไว้ที่เดิม
ได้ ได้ๆ
- สวัสดี - สวัสดี
และอาหารที่นั่น ก็เหมือน...อาหารหมู
รสชาติแย่มาก
วอดก้านี่ไม่เคยได้เห็นเลย
ผมไม่เคยได้ดื่มสักอึก
ฉะนั้นวันหนึ่งผมตัดสินใจ จะออกจากที่นั่น
ผมวางแผนเอาไว้
เฮอร์เบิร์ตเป็นเพียงคนเดียว ที่สามารถออกจากพื้นที่ของตัวเอง
โดยไม่โดนยิงได้
พวกทหารที่เฝ้าคุ้นเคยดีอยู่แล้ว กับการที่เขาเดินหลงไปทั่ว
นายต้องแกล้ง ทำเป็นจะไปโรงอาหาร
แต่ให้นายไปที่ห้องซักรีด แล้วขโมยชุดมาสองชุด
ฉันไปที่โรงอาหาร
ไม่ ไม่ใช่
นายทำเป็นจะไปโรงอาหาร
- ได้ - แต่นายเดินไปที่ห้องซักรีด
พวกทหารจะคิดว่า นายเดินไปที่โรงอาหาร
- ฉันก็เลยไปที่โรงอาหาร - นายไปที่ห้องซักรีด
- ห้องซักรีด - ใช่
ฉันจะไปห้องซักรีดทำไม
- ในเมื่ออาหารอยู่ในโรงอาหาร - ฉันว่าเรื่องนี้ชักจะมากไปแล้ว
นายไปที่ห้องซักรีดโดยไม่ตั้งใจ ได้ยินไหม
ไม่ตั้งใจ เข้าใจไหม
ไปเอาสเต็กเหรอ เราจะได้กินก่อนจะหนีไง
อะไรนะ ไม่
แต่เราไปที่โรงอาหารนะ
เฮอร์เบิร์ตตั้งใจฟังสิ
เราไปที่โรงอาหารทุกวัน เพื่อกิน
แต่นายไม่ได้ไปโรงอาหาร
นายไปที่ห้องซักรีด เพื่อขโมยชุดสองชุด
- เข้าใจแล้ว มันเป็นแผน - ใช่ ถูกต้อง
อัลลัน เราอยู่โรงอาหาร
นี่โรงอาหาร เราทำได้ เราทำได้อัลลัน
ผ่านไป 1 ปีผมก็ล้มเลิก
เห็นได้ชัดว่าแผนการของผม ซับซ้อนไปสำหรับเฮอร์เบิร์ต
เฮอร์เบิร์ต ช่างมันเถอะ ลืมมันซะ
ให้ตายสิ ฉันทำอะไรไปเนี่ย
เฮอร์เบิร์ตนายหยุดได้แล้ว ได้โปรด
นายนอนหน่อยเถอะ ฉันง่วง
อัลลัน ฉันหาหมุดไม่เจอ
หมุดบ้าอะไร หมุดทำอะไร
- ทำนี่ไง - นี่มันระเบิดมือนี่
นายเจอมันเมื่อไหร่
สักปีนึงได้แล้ว
- มานี่ - ไม่
- ไปเจอที่ไหนมา
- เจอที่ห้องซักรีดไง - นายไปห้องซักรีดมาเหรอ
- ใช่ ฉันหลงไปที่นั่น - นายต้องเข้าใจ
นายต้องโยนมันทิ้ง
นั่นใครน่ะ
หยุดนะ มาทำอะไรที่นี่
- นายเป็นใคร - โทษนะ เรามีปัญหา
มีระเบิดที่ไม่มีหมุดอยู่
โยนทิ้งไป โยนทิ้งไป เร็วเข้า
ระวังระเบิด ระวังระเบิด
- ไปซะแล้ว - มีอะไรกัน
- ระวังระเบิดมือ - ไม่
ผมบอกคุณได้เลย ถึงเหตุการณ์ตอนนั้น
ตอนนั้นจรวดมันเหมือนเป็นบ้า
มันพุ่งทำลายไปทุกทาง
ระวังๆ เร็วๆ
ฉันว่าเราไปกันดีกว่า
- ไปไหน ห้องซักรีดเหรอ - ไม่ ดูนี่ เราสามารถ...
ขึ้นรถเหรอ ได้
- ไปเถอะ - ไปๆ ระวัง
เกิดระเบิดที่ฐานทัพ ระเบิดทำลายทุกอย่างหมดเลย
ข่าวที่กูลักและฐานทัพ โดนระเบิดทำลายทั้งหมด
เล่นงานสตาลินอย่างหนัก เขาถึงกับทรุด
น่าเสียใจ
เอามันไปนอนในอ่าง
ราดน้ำใส่มัน ทำให้มันพูด
ลากตัวมันออกจากห้องนอน
แล้วเอามันไปราดน้ำในห้องน้ำเดี๋ยวนี้
- ได้สติรึยัง - หยุดนะ หยุดๆ
ตั้งสติดีๆ สิ
- บอกที่อยู่มา เร็ว บอกที่อยู่มา - หยุดนะ ทำไมทำกับฉันอย่างนี้
โธ่เอ๊ย ทำไมทำกับฉันอย่างนี้
มันไม่ยอมพูด
จัดการให้มันพูดเดี๋ยวนี้ ให้มันพูด
เครื่องขยายมันไม่ยอมทำงาน
ผมเพิ่งซื้อมา ยังอยู่ในประกันนะ
ได้เลย ผมจะยกมันเข้าไป ขอบคุณครับ
นี่ผม...ผมมานั่งคิดเรื่องศพนั่นแล้ว
คุณแน่ใจได้ไง ว่าผลมันออกมาถูกต้องแล้ว
หมายความว่าไง ก็นั่นมันศพ
ใช่แต่...
ไม่รู้สิ ผมกำลังคิดอยู่
อัลลันก็อายุร้อยปีแล้ว
- หมายความว่าไง - กลิ่นคนแก่ขนาดนั้น
อาจต่างจากเราก็ได้นะ
กลิ่น...
กลิ่นอาจจะหอมกว่า ประมาณ...
กลิ่นเหมือนศพมากกว่า
ช่างมันเถอะ
ฉันก็คิดงั้น...ลองเช็กพวกนี้หน่อย
พาร์-กุนนาร์ แจ๊ดดัน กอร์ดิน และฮานส์ ฮินเก้น คลาสสัน
พระเจ้า ฉันติดคดีคนแก่อายุร้อยปีอยู่นะ
พวกเขาอยู่แก๊งเดียวกัน แก๊ง "เนเวอร์อะเกน" น่ะ
- นายไม่อ่านรายงานเลยเหรอ - อ่านแล้ว ผมอ่านหมดแล้ว
นี่ๆ กินผิดรึเปล่า ต้องแบบนี้สิ
กินผักกับหญ้านะ เป็นเด็กดี
กินเข้าไปเยอะๆ
แกควรกินหญ้ากับผักเยอะๆ
ผมเจอมือถือนี่ที่พื้นครัว ของคุณรึเปล่า
เปล่า ไม่ใช่ของฉัน
กูนีลล่าบอกไม่ใช่ของเธอเหมือนกัน
แล้วเครื่องมันก็ปิดอยู่
งั้นก็ลองเปิดเครื่องสิ
แล้วดูว่าใครโทรมาบ้าง เดี๋ยวก็รู้ว่าของใคร
ใช่ แต่...ทำแบบนั้นจะโอเคเหรอ
เปิดได้แล้ว เร็ว เปิดสิ
ขอบคุณ
มีคนชื่อโอเลก โทรมา
- แล้วก็อาเลก - โอเลกเหรอ
โอเลกเป็นชื่อคนรัสเซีย เหมือนโพพอฟเลย
- นี่โทรศัพท์คุณเหรอ - ก็น่าจะใช่
- ไง - ไงๆ คือฉัน...
- ฉันเจอตาแก่นั่นแล้ว - ดี
- แล้วเจอกระเป๋าด้วยรึเปล่า - ยัง ฉันยังไม่เห็นกระเป๋าเลย
ที่นี่คนเยอะมาก
รีบไปหากระเป๋าให้เจอสิ
โอเคๆ
- โอเค - หมายความว่าไง โอเค
มีปัญหาเหรอ
คือ...ฉันว่า...ฉันกำลังคิดว่า
- ตาแก่นี่...ฉันจะทำยังไงดี - ไม่ต้องคิด
ทำอย่างที่เคยทำสิ ขู่ให้กลัว จำได้ไหม
ก็ได้ ฉันจะไปขู่
นี่คือการขู่
ถ้าใครคิดทำอะไรตุกติก หัวกระจุยแน่ เข้าใจไหม
กระเป๋าล่ะ ไปเอากระเป๋ามา
กระเป๋าเหรอ มันอยู่ในห้องข้างๆ ครัว
แก...
ไอ้ตุ๊ด ไปเอากระเป๋ามา
รีบไปเอามาเลย
- หมายถึงฉันเหรอ - ฉันพูดว่าไอ้ตุ๊ด ก็แกนั่นแหละ
ฉันจะยิงไอ้แก่นี่
ส่วนแกนั่งเฉยๆ อยู่นั่นแหละ
รีบยกออกมาสิ
หยุดเลย หยุดตรงนั้น
ถอยให้ห่างกระเป๋า
ถอยไป
- ฮัลโหล ฮัลโหล - ฮัลโหล
นายหายไปนานแล้วนะ
- เจอกระเป๋ารึเปล่า - ฉันเจอกระเป๋าแล้ว
- อยู่ในมือฉันแล้ว - เยี่ยมเลย
แล้วเจอเงินรึเปล่า รีบเปิดดูสิ เปิดดู เร็ว
พวกแกอย่าขยับ
- เย็นไว้ - อยู่นิ่งๆ ไอ้ตุ๊ดอย่าขยับ
- ใจเย็นๆ ไว้ ใจเย็นๆ - กระเป๋าไม่เห็นจะดีเลย
- ทำจากพลาสติก - เงียบนะ ไอ้แก่หนังเหี่ยว
- แม่เจ้าเงินเยอะแยะเลย - ดีมาก ฮินเก้น
รีบขนกระเป๋ากับของข้างใน มาหาฉันให้เร็วที่สุด
- ฮินเก้น - ไสหัวไปจากที่นี่เลย
- ฉันจะยิงแกก่อนสินังตัวดี - ฉันต่างหากที่จะยิง
- นี่บ้านฉัน - ฉันบอกให้หยุด
- ไสหัวไป - ฮินเก้น มัวทำอะไรอยู่วะ
ไสหัวไปเลย ไม่งั้นฉันระเบิดหัวนายแน่ได้ยินไหม
ฮินเก้น
ให้ตายสิ ไม่นะ
คาราคัส รีบลุกขึ้นเร็ว
ทุกอย่างพังหมดแล้ว
โอ๊ย เสียงดังอยู่ได้
นี่เธอหายหัวไปไหนมา
ฉันออกไปซื้อแตงโมมา
แตงโมเหรอ ฮินเก้นเพิ่งโดน ตาแก่อายุร้อยปีนั่นเล่นงาน
ยังจะมีอารมณ์กินอีกเหรอ
- พูดเล่นใช่ไหม - ว่าฉันเล่นเหรอ
หน้าฉันเหมือนพูดเล่นอยู่ไหม
ลูกน้องในแก๊งกับเงิน 50 ล้าน หายไปหมดแล้ว
- เธอยังมีอารมณ์กินผลไม้เหรอ - ไม่ใช่ผลไม้
- แตงโมเป็นผัก - ฉันไม่สนว่ามันจะเป็นผักหรือผลไม้
ช่างหัวมันเถอะน่า
อย่ามาถามเรื่องงี่เง่ากับฉัน แบบนี้อีก เข้าใจไหม
ฉันไม่ถามแล้ว
นั่นเธอจะไปไหน
เธอต้องอยู่ที่นี่ ห้ามไปไหนทั้งนั้น
หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ
ห้ามไปไหนทั้งนั้น
บ้าเอ๊ย
ฉันจะไปจัดการเอง
เอากระสุนออกหมดรึยัง
มีกระสุนนัดนึงทะลุไป
โทษทีนะ ผมน่าจะรักษามันได้
คุณต้องทำอะไรสักอย่าง เบนนี่
คุณควรบอกฉันเรื่องเงินที่ขโมยมา
ตอนนี้ฉันเลยติดร่างแหไปด้วย
มันไม่ใช่เงินของผมนี่
ผมยังไม่ได้คิดว่า จะแบ่งเงินกับพวกเขา
แต่นายมีส่วนร่วมแล้ว มาช่วยหน่อย
- เขามีเอี่ยวเหรอ - เธอด้วย กูนีลล่า
- เธอจะได้เงินสดด้วย - เงินสดเหรอ
ฉันเข้าไปเกี่ยวด้วยแล้ว ฉันควรได้หนึ่งในสี่นะ
- แค่นั้นมันน้อยไป - นี่ แดดไม่แรงแล้ว
- ไปว่ายน้ำกันไหม - ไม่
- จูเลียส ไปด้วยกันไหม - ไม่ ให้ตายสิ
- ซอนย่าอยากอาบน้ำไหม - ไม่
มันไม่อยากเล่นน้ำตอนนี้
- จะทำไงกับหมอนี่ดี - หรือเอาเขาเผาไปกับรถเลยดีไหม
- ทิ้งไว้งี้แหละ - ให้ตายสิ
ต้องมีคนจัดการศพของเขา และคงเป็นฉันด้วย
เพราะฉันเป็นเพียงคนเดียว ที่สามารถรับผิดชอบเรื่องต่างๆ ได้ดี
โธ่เอ๊ย
รับผิดชอบเหรอ
แล้วความรับผิดชอบส่วนไหน บอกคุณว่าที่นี่มันปลอดภัย
นี่ ฉันไม่ใช่คนที่...
- เอาปืนมาขู่ชาวบ้านไปทั่วนะ - จะให้ฉันทำอะไรล่ะ
เมื่อกี้เขายังขู่พวกเราอยู่
นี่ พวกเราน่าจะเร่งมือกันหน่อย ถ้าอยากจะไปจากนี่
ฉันจะไปว่ายน้ำแล้ว ถ้ามีอะไรโทรบอกละกัน
จะให้เราทำยังไง ถ้าคุณเกิดทำรถไฟไหม้ขึ้นมา
- ฉัน...เรา ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน - โอเค
- นี่ ฉันยังไม่รู้เลยว่าเขาเป็นใคร - ผมก็ไม่รู้
- บ้าจริงๆ - "คุณไม่มีทางรู้ได้เลย"
ทีแรกคนๆ หนึ่งก็อาจดูเป็นอีกแบบ
แต่พอนาทีถัดมา เขากลับแตกต่างไป
ฤดูใบไม้ผลิ ปี 1968 ในนครปารีส
ผมไปงานปาร์ตี้
พร้อมกับเฮอร์เบิร์ต และภรรยาที่น่ารักของเขา
มันจัดขึ้นที่บ้าน ของรัฐมนตรีต่างประเทศฝรั่งเศส
- อ้าว ฝ่าบาท สวัสดียินดีต้อนรับ - สวัสดี นี่สามีฉันเฮอร์เบิร์ต
- นี่ค่ะ เขาอยู่นี่ - ยินดีที่รู้จักครับ
- นี่เพื่อนฉัน อัลลัน คาร์ลส์สัน - ยินดีมาก ยินดีต้อนรับสู่บ้านผม
ไม่ๆ ฌ็อง-คล็อด ไม่ใช่เวลานี้
- ฟังนะ - ให้ตายสิ คุณน่ะเอง
คุณพรางตัวอยู่ละสิ
คุณมาทำอะไรที่นี่
- ขอโทษนะ เราเคยเจอกันเหรอ - พวกคุณรู้จักกันเหรอ
- ครับๆ - ไม่ๆ เขาต้องจำคนผิดแน่ๆ
ฌ็อง-คล็อด วิสตู
- เขาเป็นล่ามของผมที่สถานทูต - ไม่ๆ
นี่คือ...นี่คือวลาดิเมียร์ คาร์พอฟ
- อะไรนะ - คุณควรระวังหมอนี่
เขา...เขาเป็นคนชอบปาร์ตี้มาก
เราเคยปาร์ตี้กับสตาลิน เราดื่มวอดก้ากันเยอะ
- สนุกมากเลย - คุณเป็นใคร
- ท่านรัฐมนตรี คุณก็รู้ว่าผมเป็นใคร - นายเป็นใคร
วลาดิเมียร์ไม่ใช่แค่ปลอมตัวมาในวันนั้น
แต่เขาแฝงตัวมาอยู่กับรัฐมนตรี มานานหลายปีแล้ว
ซึ่งทำให้เขากล้าพูดมากขึ้น
บอกชื่อมาเดี๋ยวนี้
และไรอัน ฮัตตัน จากหน่วยซีไอเอฝรั่งเศส
- เชิญเลยอัลลัน - "ก็เกิดความอยากรู้อยากเห็น"
เชิญได้เลยครับ
แล้วคุณรู้จัก...วลาดิเมียร์ได้ไง
คือคุณโพพอฟ...
- เขาพาเรามาเจอกัน - โพพอฟ ยูลิจ
- โพพอฟ นักฟิสิกส์เหรอ - ใช่ เราจัดปาร์ตี้
มีสตาลินกับคีรอฟ กับเคจีบีชื่อ อเล็กซานเดอร์
พวกเขาเต้น...เหมือนเต้นโคแซ็ก
แต่ผมว่าผู้ชายไม่ควรเต้นนะ
แต่ถ้าผมเมาจริงๆ
ผมอาจจะเต้นสโนอา หรือโพลสก้า
โพลสก้าสนุกดี
เต้นสโนอาก็ดีเหมือนกัน
เป็นการเต้นที่ดี เร็วดี
ผมเข้าใจ แล้วอัลลัน
คุณรู้จักคนเยอะ ชอบเข้าสังคม
ไม่ ใช่
คุณยินดีช่วยเราไหม
ครับ ได้สิ
คุณมีปัญหาเหรอ
ขอบคุณมาก
- ผมมาหาโพพอฟ - เขาอยู่ทางนั้นค่ะ
ขอบคุณ
คนแก่จับแบบนั้น
คุณหันมาจับแบบคนแก่แล้วเหรอ
ไม่อยากเชื่อ คุณมานี่ได้ไง
- กี่ปีแล้วเนี่ย กอดทักทายหน่อย - ได้สิ
บูตคาวบอยอเมริกัน
นี่ลูกชายผม โอเลก
- ยังเด็กอยู่เลย - นั่นบูตอเมริกันจริงเหรอ
โอเลก พอเถอะลูก
- ผมใส่ได้ไหม ได้โปรดฮะพ่อ - ใช่ มันสวยดีนะ
โอเลก ลูกหยุดเถอะน่า
- นี่ เอานี่ไหม - แลกกันก็ได้
- โอเลก จะให้พ่อว่าไง - ของอเมริกันเหมือนกัน
ไม่ อย่าเลย
- ไม่เป็นไร - โอเลก ต้องพูดว่าไงก่อน
- ขอบคุณครับ - ไม่มีปัญหา ใส่ตามสบาย
ว่าแต่เพื่อนยาก คุณมาทำอะไรในมอสโก
พวกซีไอเอ...มีปัญหาน่ะสิ
ก็เลยมาขอให้ผมช่วย
ผมก็เลยคิดว่า คุณน่าจะช่วยได้
- มาล้างมือเร็ว - ผมล้างมือแล้ว
- นี่มันอะไรกัน - งั้นก็ล้างอีกรอบสิ
บ้าจัง
เพื่อนยาก ผมก็อยากช่วยคุณนะ
แต่ผมทำไม่ได้ ตอนนี้ผมมีครอบครัว
ทำไมล่ะ
ถ้าผมขโมยข้อมูลที่เป็นความลับ
- พวกเขาจะฆ่าผมกับครอบครัว - ไม่หรอกน่า
แค่ไปคุยกับคนในเครมลิน
พวกเคจีบีคงเจอเรื่องโกหก ที่พวกเขาอยากจะกำจัดมันทิ้ง
ไม่มีไรหรอก
ขอโทษทีนะเพื่อน
ไรอัน ฮัตตันเหรอ
- คุณมีนัดที่สำนักงานซีไอเอในปารีส - ใช่ๆ
อย่างน้อยคุณก็หาข้อมูล ที่เราต้องการได้ใช่ไหม
ผมทำให้ได้อยู่แล้ว
ฮัตตันชอบเรื่องไร้สาระ ของพวกรัสเซียมาก
เขาต้องการเงินเท่าไหร่
ไม่ๆ เขาไม่ต้องการเงิน
แค่ให้...ข้อมูลของคุณกับเขาบ้าง
แค่นั้นเอง
แลกเปลี่ยนข้อมูล
ก็น่าจะดีนะ อัลลัน
จู่ๆ ผมก็กลายเป็นสายลับสองหน้า
ผมไม่รู้เรื่องสายลับหรอก
ในกระเป๋าใบนั้น ก็ไม่มีความลับสุดยอดอะไร
ทั้งรัสเซียและอเมริกา ต่างให้ข้อมูลโกหกทั้งนั้น
แต่มันก็ปลุกกระแสไปได้ทั่ว
และทำให้มีคนตายหลายคนเลยทีเดียว
ผมว่านั่นคือสิ่งที่คนทำกัน ในสงครามเย็น
ขอบคุณมาก
สหายผู้พัน
- นี่เรื่องจริงเหรอ ทำไม - ใช่ เรื่องจริง
โชคดี
นี่แล้วนายไม่...
- ฉันคือนกยูง - อะไรนะ จริงเหรอ
มาส่งมา เร็วเข้า
ดีมาก ไป
หลายปีนี้ ผมได้เห็นคนหน้าใหม่มากมาย
บางครั้งก็บอกยากว่าใครไว้ใจได้
ประธานาธิบดีคนใหม่ของอเมริกา โรนัลด์ เรแกน
เขาดูเป็นคนจริงใจดี
แต่ก็ใช่...จะดีกับทุกคน
ไม่ ปุ่มเริ่มและหยุดเป็นปุ่มเดียวกัน
- จะบันทึกเสียง แค่กดสลับกัน - สลับกันเหรอ
- พูดภาษาคนเถอะ - นั่นสิอัลลัน
ผมก็ไม่ชอบเรื่องเทคโนโลยี เหมือนกันแหละ
ทำไมเขาไม่ใช้เทปบันทึกเสียง ธรรมดาแบบคนอื่นนะ
ท่านประธานาธิบดีครับ
- ไง - ขอเวลาสักครู่ครับ
- กดเริ่ม - คือ...ท่านครับ
- ถ้าเราพังกำแพงนี่ออก - กดหยุด
- กุหลาบจะได้แสงทั้งวัน - กดปิดครั้งเดียว
นายชอบกวนฉันเรื่องกำแพงตลอด
- ไม่พังกำแพง - ครับผม
- ฟังเข้าใจไหม เจ้าซื่อบื้อเอ๊ย - ครับผม
นายชอบกวนฉันเรื่องกำแพงตลอด
ไม่พังกำแพง ฟังเข้าใจไหม เจ้าซื่อบื้อเอ๊ย
ฉันไม่อยากให้พวกสัตว์เลื้อยคลาน บุกสวนฉัน
ขอพูดเป็นครั้งสุดท้าย
อย่าทำลายกำแพงนั่นอย่างเด็ดขาด เข้าใจไหม
เทปนี่...
ช่วยยืนยันสิ่งที่ฉันสงสัย มาตลอดเวลา
เขาหวาดกลัวความคิดที่ว่า...
เราจะทำลายกำแพงนี้
ถ้าเราทำ... คนรัสเซียจะครอบครองโลกนี้
และยึดครองมันโดยไม่ต้องใช้อาวุธ
ไม่จำเป็นเลย เราสามารถทำได้
เมื่อเพื่อนเก่าของผม โพพอฟตายไป
ผมก็ตัดสินใจเกษียณตัวเอง
แต่บางครั้งลูกชายเขาจะแวะมาเยี่ยม
น่าอายนะ ต้องทำลายกำแพง...
ด้วยมือ แทนที่จะใช้ระเบิด
- น่าอายชะมัด - ดื่มให้พ่อผม
ดื่มเลย
ลูกและหลานชาวยุโรปจะได้...
เรื่องนี้มันตลกชะมัด
ทั้งฝั่งตะวันออกก็มีปืนใหญ่ เยอะแยะออก จริงไหม
อะไรเนี่ย
ฮัลโหล
พออายุครบ 100 ปี คุณก็ไม่ต้องรับโทรศัพท์กันแล้วเหรอ
- โอ...โอเลกพูดเหรอ - ผมให้โทรศัพท์คุณ
เพื่อให้คุณเก็บมันไว้กับตัวนะ จำได้ไหม
- ใช่ ใช่แล้ว - ผมขอโทษด้วย
สุขสันต์วันเกิด
แล้วนี่...คุณทำอะไรอยู่
ฉันกำลังจะลงว่ายน้ำ ในตอนบ่ายน่ะสิ
ว่ายน้ำเหรอ คุณนี่มันเจ๋งจริงๆ เลย
ตกลงได้จัดงานฉลองวันเกิดรึเปล่า คืนนี้จะทำอะไร
ว่าไงคิดไว้ยัง
เห็นพวกเขาบอกว่า พวกเรากำลังเตรียมตัวหนี
เราน่าจะพร้อมคืนนี้
- หนีงั้นเหรอ - ใช่แล้ว ก็มีคนตายนี่
พวกเราเลยต้องหนีเป็นธรรมดา
เร็วเข้าหน่อยสิ เบนนี่
เราต้องรีบแล้วนะ เราต้องไปจากนี่แล้ว
แต่เราต้องเตรียมอาหาร และเก็บเสื้อผ้านะ
- แล้วจูเลียสโทรมารึยัง - ยัง ยังไม่โทรมา
- เจออะไรรึยัง - อะไรเหรอ
- คนแก่อายุร้อยปีนั่นไง - อ๋อ ยังๆ
เราเพิ่งได้ข้อมูลว่าฮินเก้น คลาสสัน
มีน้องชายอยู่ในพื้นที่นั้นด้วยนะ
- งั้นเหรอ - เขาชื่อริคกี้
- โอเค - เขาเห็นคนแก่อายุร้อยปี
ในจุดที่เรียกว่าโจทอร์ป
- ลองไปดู - ได้สิ ได้
ฉันต้องการกระเป๋า ที่นี่
ในบาหลี วันพรุ่งนี้
ได้ ผมกำลังไปที่โจทอร์ปแล้ว
ผมไปด้วยตัวเองเลย เข้าใจแล้ว
ไม่มีผู้ช่วย
ผมจะจัดการหมอนั่นเอง
- ไม่ต้องห่วง - หุบปาก เงียบเลย
มาบาหลีให้ทันเวลาละกัน
เข้าใจไหมบาหลี
ไม่งั้นแกตายแน่
แล้วฉันจะเอาเนื้อแกทำอาหารเลี้ยง ในงานศพของแกเอง
อาหารเหรอ...ผมไม่เข้าใจ
- ทำไมต้องอาหาร - ไม่ๆ
แกจะกลายเป็นอาหารไง
- ผมเป็นอาหารเหรอ - แกจะกลายเป็นอาหาร
เพราะเราจะฆ่าแก
เอาเนื้อแก...ไปทำอาหารเสิร์ฟไง
ไอ้หน้าโง่เอ๊ย
- อะไรนะ อะไรนะ - เปล่าๆ เปล่าว่าคุณ
ผมเกือบจะชนรถบัสนั่นแล้ว
ให้ตายสิ ตกลงว่า แกขับรถเป็นไหมเนี่ย
นี่ๆ เดี๋ยวผมโทรกลับ
ตกลงโอเลกเป็นรัสเซียเหรอ
ไม่ อเล็ค ใช่ เขาเป็นรัสเซีย
- แต่เขาเดินทางไปทั่วโลกเลย - เขามีคนอ้างอิงไหม
หมายความว่าไง คนอ้างอิง
เขาเป็นลูกโพพอฟนะ
ฉันรู้จักเขามานาน
ให้ตายสิ เขาอยากช่วยเรา ยังไม่พออีกเหรอ
หรือคุณมีเพื่อนที่เรียนจบด้วยกัน ที่พอจะโทรหาได้
คนที่เขียนเอกสารเรื่องนี้ได้น่ะ
ถ้าไม่มีก็เงียบไปเลยดีกว่า
ผมไม่มีหรอกนะ ไม่มี
โลกมันแคบจริงๆ เลย
ให้ตายสิ
เดี๋ยวจะแสดงฝีมือให้พวกมันดู
ไปตายซะ
ดูสิ เขาขับรถเร็วจัง
เขาทำอะไรน่ะ
- เหยียบเบรกสิ - ได้
- ทุกคนหลบ - หยุดสิวะ นี่แกจะบ้าเหรอ ไม่
น่าจะมีวงเวียน แทบจะบินเลย
เท่านี้นะครับ
คุณมี...น้ำมันถังไหม
น้ำมันเบนซินน่ะ
คุณมีถังมาใส่ไหม
ไม่มี
ไม่มีเหรอ
- ขอไฟแช็กด้วย - ได้
- อันเดียวเหรอ - ใช่
พวกเราว่าจะปิ้งบาร์บีคิวกัน เนื้อน่ะ
ผมอารมณ์เสียเรื่องบาร์บีคิว
- มันถึงฤดูแล้วนี่ - ครับ
มันก็จริงนะ ใช่แล้ว
อะไรน่ะ บ้าเอ๊ย
โธ่โว้ย ไอ้หัวขโมยบ้าเอ๊ย
หน้าเขาไม่น่าช่างพูด
น่าเสียดายนะ ท่าทางเขาคึกดี
ให้ตายสิ
- เขายังไม่ตายใช่ไหม - ยัง แต่ก็ใกล้แล้ว
หัวเขาเลือดออกไม่ยอมหยุดเลย
สวัสดี
ดูที่ฉันเจอนี่สิ
ขึ้นมาเร็วเข้า ให้ตายสิ
สมัยนี้คนเป็นบ้า
ขโมยรถกันกลางวันแสกๆ
จะทำอะไรต้องระวัง
แต่เขาคงเซอร์ไพรส์แน่ๆ ถ้าเปิดท้ายรถดู
ไม่มีอะไรห้ามเลือดเลยเหรอ ผมต้องห้ามเลือดเขานะ
- ใช้ผ้าม่านกดแผลไว้สิ เบนนี่ - เกิดอะไรขึ้น
ผ้าม่านมันสกปรก
- ต้องหาผ้าสะอาดหน่อย - หมอนั่นเป็นใครๆ
- เขามาจอดรถขวางทางเราน่ะ - แล้วเขาเป็นใครกัน
- เลือดออกไม่หยุด - สวัสดี
- ใครก็ได้บอกหน่อยเขาเป็นใคร - ดูในลิ้นชักชั้นบนสิ
แต่เขาพยายามยิงเรา
ยิงนายเหรอ
ใช่ แล้วพอเขาตื่นขึ้นมา
เขาก็คงจะทวงกระเป๋าคืนไปแน่
จะให้คืนเงิน 50 ล้านเหรอ จะบ้าเหรอไง
- วิวสวยดีนะ - มันไม่ใช่เงินเธอ
เขาพยายามจะยิงเรานะ มันไม่คุ้มค่าหรอก
ไม่งั้นก็ไม่จบเรื่องซะที
- มีแต่ปัญหาตลอด - อัลลัน
พวกเขาอยากคืนเงินของเราแน่ะ
- อะไรนะ - มันไม่ใช่เงินของพวกเรา
- เราจะเลี้ยวไปทางไหนดี - ไม่รู้เหมือนกัน
ฉันหิวแล้ว
ลองโทรหาโอเลกได้แล้วเบนนี่
ผมพบคราบเลือดที่นี่
แล้วก็เจอปลอกกระสุนปืนร่วงอยู่ด้วย
ผมเจอปลอกกระสุน ได้ๆ
คุณจะส่งหน่วยพิสูจน์หลักฐาน มาที่นี่อย่างงั้นเหรอ
หมอนั่นฟื้นแล้ว เขาฟื้นแล้ว
นี่กระเป๋านาย ทีนี้ก็เลิกยุ่งกับพวกเราได้แล้วนะ
อะไร
ฉันคืนกระเป๋าที่นายมาตามหา ให้แล้วไง เอาไป
เราจะไม่แจ้งตำรวจ นายรีบไปจากนี่ แล้วอย่ามายุ่งกับพวกเราอีก
กระเป๋าฉันเหรอ
คุณขับรถตามเรามา
แล้วคุณก็จอดขวางถนน รถเราก็เลยชนกัน
ฉันว่าพวกเรา 3 คน น่าจะไปคุยกันหน่อยนะ
นายรอเดี๋ยวนะ
ผมว่า...หัวเขาถูกกระแทกอย่างแรง
- เลยเสียความทรงจำ - อะไรนะ
ที่บ้านพักคนชราเป็นกันเยอะ มันแย่มาก
- ได้แต่นอนบนเตียง - แล้วเขาจะลืมความทรงจำ...
- นานแค่ไหนล่ะ - ความจำเสื่อม อาจนานไม่กี่ชั่วโมง
- หรือเป็นวัน หรืออาจทั้งชีวิต - งั้นก็สบาย
- เขาอาจจำไม่ได้เลย - งั้นปล่อยเขาไว้นี่แหละ
- แล้วทิ้งกระเป๋าไว้กับเขาด้วย - จะบ้าเหรอ
ฉันไม่ยอมทิ้งเงิน 50 ล้านไว้กับ คนที่จำไม่ได้ ว่าเงินเป็นของเขาหรอก
ฉันไม่ยอมแน่นอน ไม่มีทาง
- ฮัลโหล - ไม่ต้องมาฮัลโหลอะไรกับฉันอีก
แกมัวทำอะไรอยู่ตรงนั้น แจ๊ดดัน
- คุณรู้เหรอว่าผมเป็นใคร - ฉันรู้แกเป็นใคร ต้องรู้สิ
แล้วรู้ไหมฉันเป็นใคร
ไม่ คุณเป็นใคร
นี่แกคิดจะงี่เง่ากับฉันเหรอ
แกคิดจะลองดีกับฉันใช่ไหม
งั้นฉันจะเล่นงานแก
ฉันจะเล่นซ้ายเล่นขวา เล่นบนเล่นล่างให้หมดเลย
ฉันจะจัดการแก
แกคิดว่าอยู่ยุโรป แล้วแกจะปลอดภัยเหรอ
- ฮัลโหล อัลลันพูด - ใครนะ
ฉันคืออัลลัน คาร์ลส์สัน
อัลลัน คาร์ลส์สัน
อัลลัน คาร์ลส์สัน จากมัลม์โคปิง
ฉันจะบอกให้อย่างนะ
แกกับเพื่อนของแกได้ตายสมใจแน่
- เข้าใจแล้ว - เข้าใจไหม
ถ้านายอยากจะฆ่าฉัน คงต้องรีบหน่อย
- ฉันอายุร้อยปีแล้ว - แกได้เป็นเนื้อเน่าแน่ ไอ้บ้า
เนื้อเหรอ
เขาบอกว่าฉันเป็นเนื้อ
เขาเป็นใคร
เปล่า เขาไม่ได้บอก แต่ว่า...
เขาไม่พูดอย่างอื่นเลย นอกจากจะฆ่าอย่างเดียว
ฆ่าเหรอ ฆ่าเราเหรอ
ฉันจะฆ่าพวกมัน นั่นแหละที่ฉันจะทำ
แพ็ตซี่แกขึ้นจากน้ำได้แล้ว
โจ ลุกขึ้น โจ แกลุกขึ้นเดี๋ยวนี้เลย
มีไอ้แก่ชื่อ อัลลัน คาร์ลส์สัน
ฉันอยากรู้ว่ามันเป็นใคร ต่อสายให้หน่อยสิ
ใช่แล้ว ทราบแล้ว
ผมรู้ว่าพวกเขาไว้ใจได้
แต่คุณรู้รึยังว่าพวกเขา มุ่งหน้าไปที่ไหน
มีคนพบชายแก่กับช้างในป่างั้นเหรอ
เขาไปทำอะไรกับช้างล่ะ
เราจะปล่อยหมอนี่ กับกระเป๋าของเขาเอาไว้
เก็บข้าวของเร็ว
- เราจะไปกันแล้ว - ได้เลย
ฉันจะไปที่นี่แล้ว
- ฉันไม่สนว่าคุณจะคิดยังไง - หยุดก่อนสิกูนีลล่า
- หยุดก่อนๆ - ปล่อยเดี๋ยวนี้
เธอจะเอาส่วนแบ่งคนอื่น ไปคืนไม่ได้นะ
เธอกำลังก้าวก่ายเงินของคนอื่น ทำแบบนี้ไม่ถูกต้อง
เงินนั่นไม่ใช่ของเธอคนเดียว
เธอจะตัดสินใจคนเดียวไม่ได้
คุณจะเอายังไงเบนนี่ คุณจะเอายังไง
อยากตายเหรอ
- เพราะมันคือสิ่งที่จะเกิดขึ้น - ไม่ ผมไม่อยาก
- ผมอยากจะมีชีวิตอยู่ - ทำไมไปถามเขาบ้าๆ แบบนั้น
สิ่งที่ควรจะถามคือเราควรจะรอโอเลก
แล้วซ่อนตัวอยู่ในป่านี้ หรือเราควรจะขับรถไปที่อื่นก่อน
- ฮัลโหล - อัลลันเป็นไง ผมโอเลก
- ไง โอเลก - ฟังนะ เราใกล้จะลงจอดแล้ว
- เหรอ - เราเริ่มลดระดับแล้ว
บอกหน่อยได้ไหม เราจะบินไปไหนกัน
เราต้องขออนุญาตลงจอด คุณได้ยินผมไหม ว่าไง
ถือสายรอเดี๋ยวนะโอเลก
- แจ๊ดดัน - อะไร
นายคิดว่าเราควรไปไหนกันดี
- เราไปได้ทุกที่เลย - ผมไม่รู้
ถ้าอย่างงั้น นึกถึงที่แรก ที่นายนึกออกในหัวสิ
บา...บาหลี
- บาหลี ก็ดีเหมือนกัน - ใช่สถานที่ไหม
ที่เหรอ มันเป็นเกาะน่ะ
นี่...ได้ บาหลี
ด้านหลังที่เก็บของเหรอ
ขอโทษนะคือมัน... มันฟังดูประหลาดน่ะ
ผมว่า...ผมมีสิทธิ์ที่จะแสดงความเห็น
ได้ ผมจะไป ได้ๆ ผมจะไป
โอเค ได้ๆ
ฮัลโหล
นายพูดถูกนะ
เรื่องนี้มันไม่น่าจะเกี่ยวอะไร กับชายอายุร้อยปี
อะไรนะ
คืออันเดรียนลองค้นทั่วประเทศแล้ว
เราเจอบูลเทนและฮินเก้นแล้ว
- บูลเทนอยู่ในจิบูตี - จิบูตี อะไรเหรอ
มันเป็นเมืองเล็กๆ ในแอฟริกาตะวันออก
แอฟริกา...อะไรกัน เขาไปที่นั่นได้ยังไง
ฉันไม่รู้เหมือนกัน
- จ่ายสดเลย - ฉันมีระเบิด
แต่...พวกเขาพิสูจน์ดีเอ็นเอ แล้วใช่ไหมว่าเป็นเขา
พวกเขายังไม่ได้พิสูจน์
เพราะคนร้ายระเบิดฆ่าตัวตาย ทำที่นั่นเละไปหมด
เข้าใจนะ
- แล้วฮินเก้นล่ะ เจอเขาที่ไหน - เจอเขาที่ริก้า
ตายในรถที่บีบจนเละ
คุณไม่คิดว่าเขาจะโดนยิงตาย ที่โจทอร์ปเหรอ
ที่นั่นเลือดนองเลยนะ
นั่นเป็นเลือดช้างน่ะ
เลือดช้างเหรอ
แล้วฮินเก้นไม่มีบาดแผลโดนยิงเลย
มีแต่แผลโดนรถบีบอัด
หน่วยพิสูจน์หลักฐานบอกว่า
ที่ฟาร์มที่โจทอร์ฟ มีแต่เลือดช้าง
แล้วผู้ชายคนนั้นล่ะ ชื่ออะไรนะ แจ๊ดดัน เขาไปไหน
เราไม่พบอะไรที่เชื่อมโยงเขา...
กับชายแก่อายุร้อยปี คนที่นายตามอยู่เลย
ตกลงเรา...ไม่มีอะไรเกี่ยวกับ พวกเขาเลยเหรอ
ไม่ เขาไม่มีความผิดเลย
นี่...นี่มันเหลือเชื่อเลยนะ
ตอนนี้ตาแก่อายุร้อยปีอยู่ตรงหน้า กับช้างตัวหนึ่ง
- ช้างเหรอ จริงน่ะ - ใช่
งั้น...ไปถามสิ
- เขาอยากกลับบ้านคนชราไหม - ช่างมันเถอะ
ไม่มีทาง ไม่หรอก
งั้นก็ช่างเขาเถอะ ปล่อยเรื่องนี้ไปซะ
โอเค ปล่อยก็ปล่อย
- ผมจะเลิกทำ - ตามสบายเลย
แต่ฉันขอบอกนายอย่าง
คือนาย...นายทำงานได้เยี่ยมมาก
ใช่ ยอดเยี่ยมมากเลย
- เจอกันวันจันทร์ - เจอกันวันจันทร์
- โอเค บาย - บาย โชคดี
- โอ๊ย - อะไร
มันแน่นเกินไปหน่อย
แต่มันต้องพันแน่นๆ นะ
เลือดไม่ไหลพอดี
รัดแน่นขนาดนี้
- จะทำเองไหมล่ะ - ไม่ๆ
ฉันอยากให้คุณทำให้ เบนนี่
แม้คุณจะทำได้ห่วยก็เถอะ
- ฮัลโหล - แกยังไม่ตายอีกเหรอ
แล้วนี่แกอยู่ไหน
- บาหลี - บาหลี
นี่ตกลงแกคิดจะกวนประสาทฉัน จริงๆ ใช่ไหม
กวนยังไง
- ฮัลโหล - นั่นอัลลัน คาร์ลส์สัน
- คุณพูดถึงใครกัน - เขาอยู่...อยู่รถข้างๆ
แพ็ทซี่ ดูทางซ้ายมือ
นั่น...นั่นอัลลัน คาร์ลส์สัน
กับกระเป๋าฉัน อยู่ทางซ้ายมือ
ทำไมมนุษย์ถึงได้ชอบทะเลนักนะ
หรือเพราะความรู้สึกเป็นอิสระ
- ทำอะไรสักอย่างสิ - อะไร
ชนรถมันเลย
โห น่ากลัวจัง
เกาะน่ารักดี บาหลี
ฮัลโหล
ยังฟังอยู่รึเปล่า
โอ้ ให้ตายสิ
ใช่
- นายติดไข้มาลาเรียมาเหรอ - อะไรนะ
- ก็ขาวซีดเป็นไก่เชียว - เปล่า...
ตอนนี้หลายเรื่องวุ่นวายไปหมด ไม่รู้สิ
ไปเถอะน่า เธอต้องการนายอยู่นะ
ผมรู้ นั่นเป็นเรื่องใหญ่นะ
เป็นเรื่อง...
จริงจัง ผมคงต้องขอตัดสินใจก่อน
จะไปเอาให้ใหม่นะ
ไม่ใช่ว่าทุกคนจะมีได้
หมายความว่าไง
หมายถึงการ...มีสิ่งที่นายมีอยู่
หลายคนโชคดี
งั้นก็รีบไปสิ รีบไปบอกเธอซะ
จะให้พูดอะไร ผมดวงไม่ดี
ไม่ นายทำให้ทุกอย่างลำบากขึ้นนะ
ไปตรงนั้นเลย
คือผม...
ผมกำลังคิด...เกี่ยวกับเรื่อง...
ไม่
ไงๆ
คือผม...รู้สึก
รู้สึกดีกับคุณมากเลย
ไม่ ไม่ใช่ทุกคนจะโชคดี
คุณไม่มีทางรู้ ไม่
แต่ก็ยังมี...วันพรุ่งนี้อยู่เสมอ
เมื่อกี้คุณคุยอะไรกับเขา อัลลัน
เธอตะโกนใส่นายทำไม
อ๋อใช่ มีคนเยอะแยะตะโกนใส่ฉัน
คอนดักเตอร์ยันเผด็จการ
คนแรกก็คือแม่ฉัน
ฉันคงพูดไม่ได้หรอก ว่าฉันจำได้ ว่าแม่ตะโกนใส่
แต่ผู้หญิงทำแบบนั้นแทบทุกคน
เวลาพวกเธอคลอดลูก
ผมคงเสียงดังเหมือนกัน
นั่นคือสิ่งที่เด็กทารกทำ
เมื่อพวกเขาลืมตาดูโลกครั้งแรก